Renesans — epoka literacka

Renesans, czyli odrodzenie, narodził się we Włoszech. Jako epoka kultury obejmuje XV i XVI wiek, a za jego symboliczny początek uchodzi upadek Konstantynopola albo odkrycie Ameryki. Do Polski dotarł później, literaturę polskiego renesansu liczy się mniej więcej od 1500 roku. Najwięcej arcydzieł powstało po 1543 roku, gdy ukazało się dzieło Kopernika O obrotach sfer niebieskich.

Głównym prądem epoki był humanizm. Humaniści zachwycali się kulturą Grecji i Rzymu, wracali do łaciny i greki, a w centrum uwagi stawiali człowieka. Rosło znaczenie literatury pisanej po polsku. Wiele zrobił dla niej Mikołaj Rej, długo nazywany ojcem literatury polskiej.

Najwybitniejszym poetą polskiego renesansu jest Jan Kochanowski (1530–1584). Przez całe życie pisał fraszki, krótkie i często żartobliwe wiersze zakończone puentą. Tworzył też pieśni, tragedię Odprawa posłów greckich i cykl Trenów (1580) po śmierci córki Urszuli. W Anglii działał William Szekspir. Jego Hamlet powstał na przełomie XVI i XVII wieku, a Makbet około 1606 roku, już u schyłku epoki.