Plan wydarzeń — Wybrane wiersze poetów epoki baroku

1. Sęp Szarzyński, Sonet I „O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego”.
   1. Obraz obracającego się nieba i Tytana, które pędzą czas.
   2. Śmierć idąca tuż za człowiekiem.
   3. Żal za grzechy młodości.
   4. Władza, rozkosz i bogactwo odciągają od Boga.
   5. Szczęśliwy, kto w porę rozpozna w nich cienie.
2. Sęp Szarzyński, Sonet IV „O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem”.
   1. Życie na ziemi jako bój.
   2. Szatan i marności świata jako wrogowie.
   3. Ciało, które zazdrości duchowi władzy.
   4. Pytanie o los słabego, rozdartego człowieka.
   5. Modlitwa do Boga i nadzieja zwycięstwa przy Nim.
3. Sęp Szarzyński, Sonet V „O nietrwałej miłości rzeczy świata tego”.
   1. Kochać rzeczy przemijające to nędzna pociecha.
   2. Złoto, władza, sława i uroda nie nasycą serca.
   3. Miłość jako naturalny ruch duszy.
   4. Ciało zwodzi duszę ku rzeczom ziemskim.
   5. Bóg jako wieczne piękno i cel miłości.
4. Naborowski, „Krótkość żywota”.
   1. Upływ godzin i następstwo pokoleń.
   2. Wyliczenie rzeczy ulotnych, do których podobne jest życie.
   3. Koło czasu, z którego spada wielu ludzi.
   4. Życie krótsze niż mgnienie oka.
   5. Kolebka, która staje się grobem.
5. Naborowski, „Marność”.
   1. Świat służy marności.
   2. Zachęta do miłości i żartu w granicach uczciwości.
   3. Bojaźń Boża, która odbiera lęk przed śmiercią.
6. Naborowski, „Cnota grunt wszystkiemu”.
   1. Wszystko na świecie jest fraszką.
   2. Czternastokrotne „Nic to” i wyliczenie dóbr ziemskich.
   3. Cnota i sława jako jedyne trwałe wartości.
7. Morsztyn, „Do trupa”.
   1. Podobieństwa zabitego i zakochanego.
   2. Różnice między milczącym trupem a cierpiącym kochankiem.
   3. Puenta o ogniu, który nie pozwala rozsypać się w popiół.
8. Morsztyn, „Niestatek” („Oczy są ogień…”).
   1. Wyszukane porównania urody panny w zgodzie.
   2. Te same części twarzy po kłótni opisane brzydkimi słowami.
9. Morsztyn, „Cuda miłości”.
   1. Pytania o życie bez serca i ogień w płaczu.
   2. Ucieczka od oczu, które dają pociechę.
   3. Miłość silniejsza od rozumu.
10. Potocki, „Zbytki polskie”.
    1. Pytanie, o czym myśli Polska.
    2. Wyliczenie zbytków w strojach, pojazdach i ucztach.
    3. Kurczące się granice i niepłatni żołnierze.
    4. Przepych, który zgaśnie jak świeca w wodzie.
    5. Rada, by myśleć o wojnie z poganami.
11. Potocki, „Pospolite ruszenie”.
    1. Wiadomość o nocnym ataku i rozkaz rotmistrza.
    2. Dobosz budzi obóz.
    3. Szlachcic z namiotu odmawia i grozi rotmistrzowi.
    4. Dobosz i rotmistrz także idą spać.

Pozostałe materiały — Wybrane wiersze poetów epoki baroku