Szlachta (we fraszkach Potockiego) — charakterystyka postaci

Zbiorowy bohater „Zbytków polskich” i „Pospolitego ruszenia” w utworze Wybrane wiersze poetów epoki baroku. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.

W Zbytkach polskich Potocki zaczyna od pytania o całą Polskę, a potem dokładnie wskazuje winnych. To „szlachta, panowie” i „księża”. Ich myśli zajmuje przepych. Chcą jeździć karocą w sześć koni, ubierać służbę w srebro i korale, obsypywać żony perłami i diamentami i stawiać na stołach cukrowe piramidy. Przestają widzieć, że ojczyzna się kurczy, a żołnierze umierają bez zapłaty.

W Pospolitym ruszeniu szlachta jest w obozie wojskowym. Gdy rotmistrz każe ją obudzić na alarm, jeden ze szlachciców z namiotu wyzywa dobosza i obraża rotmistrza. Uważa, że wolnego i równego szlachcica nie wolno budzić w nocy ani stawiać na straży razem z chłopami. Grozi, że rotmistrz odpowie za to w Proszowicach.

Oba wiersze pokazują wady, które Potocki widział u współczesnych. Są to zamiłowanie do zbytku, lekceważenie obowiązków i źle rozumiana złota wolność.

Cechy — Szlachta (we fraszkach Potockiego)

Cechy postaci Szlachta (we fraszkach Potockiego) wraz z uzasadnieniem
CechaUzasadnienie w tekście
RozrzutnaMyśli, „Żeby sześć zaprzęgano koni do karocy” („Zbytki polskie”).
PróżnaNosi perły przy kontuszach, a wkrótce będzie je nosić „na uszach” („Zbytki polskie”).
Ślepa na los krajuOjczyzna się „zwęża”, a żołnierze umierają „na borg” („Zbytki polskie”).
LeniwaSzlachcic pyta, „Kto widział ludzi budzić w pierwospy?” („Pospolite ruszenie”).
ZarozumiałaŻąda, by rotmistrz „wolnej równej szlachty” nie morzył snem („Pospolite ruszenie”).
NieposłusznaNikt nie słucha dobosza i rotmistrz w końcu sam się kładzie („Pospolite ruszenie”).

Częste pytania — Szlachta (we fraszkach Potockiego)

Kogo Potocki krytykuje w „Zbytkach polskich”?

Szlachtę, magnatów i duchownych, czyli w słowach poety „szlachta, panowie” i „księża”, którzy myślą o luksusie zamiast o obronie kraju.

Jakie zbytki wymienia poeta?

Karoce z sześcioma końmi, służbę ubraną w srebro i korale, perły i diamenty, złociste sprzęty, sobole, muzykę, cukrowe piramidy i wino w kryształach.

Dlaczego szlachcic z „Pospolitego ruszenia” nie chce wstać?

Bo uważa, że wolnego szlachcica nie wolno budzić w pierwszym śnie. Według niego rotmistrz albo zwariował, albo się upił.

Co znaczy groźba „Sprawi się w Proszowicach”?

Szlachcic zapowiada, że rotmistrz będzie się tłumaczył w Proszowicach, gdzie zbierał się sejmik szlachty krakowskiej, za to, że kazał braci szlacheckiej stawać na straży razem z chłopami.

Jaką wadę szlachty pokazują oba wiersze?

Przedkładanie własnej wygody i wolności nad dobro państwa. Szlachta woli zbytek i sen niż wysiłek dla ojczyzny.