Plan wydarzeń — Wybrane utwory polskiego średniowiecza: Lament świętokrzyski, Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią

1. Lament świętokrzyski – wezwanie do słuchaczy (strofy 1–3).
   1. Apostrofa „Posłuchajcie, bracia miła” i zapowiedź skargi (strofa 1).
   2. Wielki Piątek jako dzień nieszczęścia (strofa 1).
   3. Prośba o litość do starych i młodych (strofa 2).
   4. „Krwawe gody” i utrata jedynego Syna (strofa 2).
   5. Matka widzi zakrwawione dziecko i oprawcę, który je bije (strofa 3).
2. Lament świętokrzyski – rozmowa z Synem (strofy 4–5).
   1. Czułe wezwanie „Synku miły i wybrany” (strofa 4).
   2. Prośba, by podzielił się z nią ranami i przemówił choć słowo (strofa 4).
   3. Pragnienie, by podeprzeć mu głowę, otrzeć krew i podać pić (strofa 5).
   4. Bezsilność matki, która nie może dosięgnąć ciała Syna (strofa 5).
3. Lament świętokrzyski – żal i przestroga (strofy 6–8).
   1. Apostrofa do anioła Gabriela i pytanie o obiecaną radość (strofa 6).
   2. Przeciwstawienie „pełna miłości” i „pełna smutku” (strofa 6).
   3. Prośba do matek, by modliły się o ocalenie dzieci (strofa 7).
   4. Męka niewinnego Syna (strofa 7).
   5. Wyznanie, że Matka nie ma nikogo poza Synem na krzyżu (strofa 8).
4. Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią – prolog i spotkanie (wersy 1–112).
   1. Modlitwa narratora do Boga o pomoc w ułożeniu dzieła (wersy 1–6).
   2. Wezwanie ludzi, by poznali okrucieństwo śmierci (wersy 7–18).
   3. Prośba Polikarpa, by zobaczył śmierć (wersy 19–22).
   4. Ukazanie się Śmierci w pustym kościele i jej wygląd (wersy 23–42).
   5. Przerażenie i upadek mistrza (wersy 43–48).
   6. Pierwsza mowa Śmierci i kpiny z uczoności mistrza (wersy 49–88).
   7. Prośba o odłożenie kosy i odmowa Śmierci (wersy 89–112).
5. Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią – pochodzenie i władza Śmierci (wersy 113–240).
   1. Pytanie o rodziców Śmierci (wersy 113–116).
   2. Opowieść o raju, grzechu Ewy i Adama i narodzinach Śmierci w jabłku (wersy 117–144).
   3. Propozycja darów i kołacza (wersy 145–152).
   4. Odrzucenie darów i taniec z kosą po całym świecie (wersy 153–171).
   5. Wyliczenie stanów i zawodów, od króla po oracza (wersy 172–203).
   6. Postacie biblijne zabite przez Śmierć i zwycięstwo Chrystusa (wersy 204–214).
   7. Moc nad dobrymi i złymi oraz pokonani mocarze, od Salomona po Wietrzycha (wersy 215–240).
6. Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią – spór i satyra (wersy 241–371).
   1. Ironiczna rada mistrza o łaźni (wersy 241–249).
   2. Gniew Śmierci i pogarda dla bogactw (wersy 250–263).
   3. Satyra na duchownych, kupców, panie, szlachtę i rycerzy (wersy 264–294).
   4. Pytanie o lekarzy i bezradność ziół (wersy 295–328).
   5. Kara dla przekupnych sędziów na sądzie Bożym (wersy 329–342).
   6. Pytanie o kryjówkę i odpowiedź, że nikt się nie ukryje (wersy 343–366).
   7. Słabość mistrza (wersy 367–371).
7. Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią – sprawiedliwi i grzesznicy (wersy 372–498).
   1. Śmierć poluje na zwierzęta i ptaki (wersy 372–391).
   2. Równość papieża i żebraka (wersy 392–410).
   3. Spokój dobrych mnichów i nagroda w niebie (wersy 411–439).
   4. Satyra na złych mnichów i opata (wersy 440–479).
   5. Pytanie o kobiety żyjące w czystości i opowieść o męczennicach (wersy 480–498).
   6. Urwany koniec tekstu, „dalszego ciągu brak”.

Pozostałe materiały — Wybrane utwory polskiego średniowiecza: Lament świętokrzyski, Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią