Cytaty — Wybrane bajki
16 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Był minister rzetelny, o sobie nie myślał; Był na koniec poeta, co nigdy nie zmyślał. — A cóż to jest za bajka? Wszystko to być może! — Prawda, jednakże ja to między bajki włożę.”
„Wstęp do bajek”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Zakończenie wyliczanki ludzi bez wad. Wszystkie cytaty pochodzą z tekstu Wolnych Lektur, opracowanego na podstawie wydania Zbigniewa Golińskiego.
„Zawżdy znajdzie przyczynę, kto zdobyczy pragnie.”
„Jagnię i wilcy”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Morał, od którego zaczyna się bajka.
„Już go mieli rozerwać; rzekło: «Jakim prawem?» «Smacznyś, słaby i w lesie!» — Zjedli niezabawem.”
„Jagnię i wilcy”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Pytanie jagnięcia i odpowiedź wilków, które od razu je zjadają.
„«Mnie to kadzą» — rzekł hardzie do swego rodzeństwa Siedząc szczur na ołtarzu podczas nabożeństwa.”
„Szczur i kot”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Szczur chwali się, że kadzidło pali się na jego cześć.
„«Tyś w niej zrodzon — rzekł stary — przeto ci wybaczę; Jam był wolny, dziś w klatce — i dlatego płaczę».”
„Ptaszki w klatce”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Odpowiedź starego ptaka na pytanie młodego czyżyka, dlaczego płacze.
„Widząc, że się podpaśli, lew, choć nieobżarty, Żeby ująć drapieży, a sobie zakału, Dla kary, dla przykładu, zjadł wszystkich pomału.”
„Lew i zwierzęta”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Zakończenie bajki. Lew karze towarzyszy za to, na co sam im pozwolił.
„Nie osiedział się zdrajca i ten, który bawił: Znowu wół był ministrem i wszystko naprawił.”
„Wół minister”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Zakończenie bajki. Po małpie i lisie urząd wraca do wołu.
„Rzekł mądry, żeby nie był w odpowiedzi dłużny: «Wiesz, dlaczego dzwon głośny? Bo wewnątrz jest próżny».”
„Mądry i głupi”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Puenta bajki. Mądry odpowiada głupcowi, który długo krzyczał.
„I ten winien, co kijem bezpieczeństwo mierzył, I ten, co bezpieczeństwo głupiemu powierzył.”
„Kulawy i ślepy”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Morał po śmierci obu wędrowców.
„Jeszcze bardziej wpadała w kaznodziejski zapał, Wysunęła się z dziury — a wtem ją kot złapał.”
„Mysz i kot”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Koniec kazania myszy, która chciała nawrócić kota.
„«Miej ty sobie pałace, ja mój domek ciasny; Prawda, nie jest wspaniały — szczupły, ale własny».”
„Żółw i mysz”, zbiór „Bajki i przypowieści” (1779). Odpowiedź żółwia na litość myszy.
„Bywa często zwiedzionym, Kto lubi być chwalonym.”
„Kruk i lis”, zbiór „Bajki nowe” (1802). Morał, od którego zaczyna się bajka.
„Gdy więc wszystkie sposoby ratunku upadły, Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły.”
„Przyjaciele”, zbiór „Bajki nowe” (1802). Ostatnie wersy bajki. Drugi z nich wszedł do repertuaru przysłów.
„Dlaczegóż los tak różny mieli ci malarze? Piotr malował podobne, Jan piękniejsze twarze.”
„Malarze”, zbiór „Bajki nowe” (1802). Puenta wyjaśniająca, dlaczego gorszy malarz był bogatszy.
„Rzekła: «Chłopcy, przestańcie, bo się źle bawicie! Dla was to jest igraszką, nam idzie o życie».”
„Dzieci i żaby”, zbiór „Bajki nowe” (1802). Słowa śmiałej żaby do chłopców rzucających kamieniami.
„Padła nieżywa: Tak zdrajcom bywa.”
„Czapla, ryby i rak”, zbiór „Bajki nowe” (1802). Morał po śmierci czapli uduszonej przez raka.
Cytaty pochodzą z utworu Wybrane bajki, którego autorem jest Ignacy Krasicki. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.