Problematyka — Trzej muszkieterowie
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Przyjaźń i lojalność
Czterej przyjaciele różnią się wiekiem, charakterem i pochodzeniem, a jednak dzielą ostatnie pieniądze i bez wahania narażają życie jeden za drugiego. W drodze do Londynu Portos, Aramis i Atos zatrzymują wrogów, by d’Artagnan mógł dowieźć list. Przyjaźń nie wymaga od nich zwierzeń. Atos długo nie mówi nic o swojej przeszłości, a Aramis o swojej ukochanej, i nikt ich do tego nie zmusza.
Honor i słowo szlachcica
Bohaterowie żyją według kodeksu szlacheckiego. Bronią honoru szpadą, dotrzymują słowa i wolą zginąć niż się cofnąć. Ten kodeks ma też ciemne strony. Pojedynki wybuchają z błahych powodów, a d’Artagnan, który sam uważa się za uczciwego, oszukuje Milady i wykorzystuje Ketty. Na końcu prosi Milady o przebaczenie podstępu niegodnego szlachcica.
Władza i intryga
Na dworze trwa ciągła walka o wpływy. Kardynał ma szpiegów wszędzie, zastawia pułapki i podsuwa królowi podejrzenia wobec żony. Król jest słaby i zależny od swojego ministra. Dumas pokazuje Richelieu jako przeciwnika groźnego, ale też mądrego. Kardynał umie docenić odwagę wroga i na końcu woli zjednać sobie d’Artagnana niż go ukarać.
Miłość
W powieści miłość ma wiele odmian. Buckingham dla miłości do królowej gotów jest wywołać wojnę, a d’Artagnan dla Konstancji naraża życie. Portos zaleca się do prokuratorowej, bo liczy na jej pieniądze, a d’Artagnan bawi się uczuciami Ketty. Miłość Atosa do pięknej żony skończyła się klęską, gdy odkrył jej przeszłość, i od tej pory nie ufa żadnej kobiecie.
Zło, zemsta i sprawiedliwość
Milady jest uosobieniem zła. Kłamie, uwodzi, truje i podsuwa innym zabójstwa, a zemsta jest jej jedynym celem. Przyjaciele nie zabijają jej jednak w gniewie. Atos powstrzymuje d’Artagnana i urządza sąd, na którym każdy oskarżyciel przedstawia dowody. Pytanie, czy mieli prawo sami ją osądzić, zostaje otwarte. D’Artagnan na chwilę się waha, a kardynał drży, gdy słyszy o egzekucji.
Dorastanie
D’Artagnan przyjeżdża do Paryża jako zarozumiały chłopak na śmiesznym koniu, który w każdym uśmiechu widzi zniewagę. Przez trzy lata uczy się ostrożności, panowania nad sobą i odpowiedzialności. Traci ukochaną i płaci za swoje błędy. Na końcu zostaje oficerem, ale jego przyjaciele odchodzą, a on zostaje z gorzkimi wspomnieniami. Atos przypomina mu, że jest młody i że te wspomnienia mogą jeszcze złagodnieć.