Cytaty — Trzej muszkieterowie
18 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Nie ustępuj nikomu, nikomu nic nie puszczaj płazem, prócz panu kardynałowi i królowi. Odwagą tylko, rozumiesz mnie, tylko odwagą szlachcic dziś sobie toruje drogę.”
Tom I, rozdział I. Rada ojca na pożegnanie syna. Cytaty pochodzą z przekładu nieznanego tłumacza, wydanego w 1927 roku nakładem Biblioteki Rodzinnej w Warszawie i udostępnionego przez Wolne Lektury. W tym przekładzie królowa to Anna Austriacka, a „milady” pisze się małą literą.
„Wyobraźcie sobie Don Kichota w osiemnastym roku życia”
Tom I, rozdział I. Początek portretu młodego d’Artagnana, który wjeżdża do Meung na żółtym koniu.
„jeżeli nie ubiorem, to duszą do was należę. Czuję to, iż serce mam muszkieterskie i ono pociąga mnie do was.”
Tom I, rozdział V. D’Artagnan zostaje przy muszkieterach, gdy nadchodzą gwardziści kardynała.
„wszyscy za jednego, jeden za wszystkich; to nasze hasło, nieprawdaż?”
Tom I, rozdział IX. Zawołanie, które przyjaciele zaprzysięgają, gdy postanawiają walczyć z kardynałem.
„Za sześć miesięcy, jeżeli nie umrę, ujrzę cię znowu, pani, choćbym miał całym światem wstrząsnąć!”
Tom I, rozdział XII. Pożegnanie z królową Anną w Luwrze.
„Odwagi, a przede wszystkim roztropności. Pamiętaj, że teraz należysz do królowej.”
Tom I, rozdział XVIII. Konstancja żegna d’Artagnana przed wyprawą do Londynu.
„Panie, nie trzeba mieszać przezorności z tchórzostwem; przezorność jest cnotą.”
Tom I, rozdział XXIV. Planchet tłumaczy się ze strachu w drodze do Saint-Cloud.
„Kwiat lilii!”
Tom I, rozdział XXVII. Pijany Atos zdradza, jakie piętno odkrył hrabia na ramieniu żony.
„Gdy mnie znieważą… O! To ja nie mdleję, ja się mszczę wtedy, rozumiesz?”
Tom II, rozdział VIII. Milady do Ketty po przeczytaniu obraźliwego listu od rzekomego hrabiego de Wardes.
„Ci ludzie muszą do mnie należeć; muszą, stanowczo!”
Tom II, rozdział XXIV. Kardynał po rozmowie z czterema przyjaciółmi na plaży pod La Rochelle.
„Moim Bogiem jest ten, który mi dopomoże w zemście.”
Tom II, rozdział XXVIII. Milady po wyjściu Feltona, któremu przysięgała na imię Boga.
„Oddasz jej ten nóż”
Tom II, rozdział XXXII. Umierający książę każe La Porte’owi odesłać królowej nóż, którym go zabito.
„bo ona jest moją żoną…”
Tom II, rozdział XXXVI. Atos po śmierci Konstancji wyjawia przyjaciołom i lordowi Winterowi swoją tajemnicę.
„Karolino Backson, hrabino de la Fère, milady de Winter, twoje zbrodnie znużyły ludzi na ziemi i Boga w niebie.”
Tom II, rozdział XXXVIII. Atos ogłasza wyrok, wymieniając wszystkie nazwiska Milady.
„przebaczam i płaczę nad tobą…”
Tom II, rozdział XXXIX. D’Artagnan przebacza Milady przed egzekucją.
„Brakuje nazwiska w tym dyplomie, sam je musisz dopisać.”
Tom II, rozdział XL. Kardynał daje d’Artagnanowi patent namiestnika muszkieterów.
„dla Atosa to za wiele, dla hrabiego de la Fère za mało.”
Tom II, rozdział XL. Atos odmawia przyjęcia patentu.
„twoje gorzkie wspomnienia mogą jeszcze zamienić się na słodkie…”
Tom II, rozdział XL. Ostatnie słowa rozdziału, którymi Atos pociesza d’Artagnana.
Cytaty pochodzą z utworu Trzej muszkieterowie, którego autorem jest Aleksander Dumas. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.