Cytaty — Proces
17 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Ktoś musiał oszkalować Josefa K., bo choć nie zrobił nic złego, pewnego ranka został aresztowany.”
Rozdział pierwszy, pierwsze zdanie powieści. Wszystkie cytaty pochodzą z przekładu Katarzyny Łakomik, udostępnionego przez Wolne Lektury.
„Widzisz, Willemie. Przyznaje, że nie zna prawa, a jednocześnie twierdzi, że jest niewinny.”
Rozdział pierwszy. Strażnik o Josefie K. w dniu aresztowania.
„Jest pan aresztowany, to się zgadza, więcej nie wiem.”
Rozdział pierwszy. Przesłuchanie w pokoju panny Bürstner.
„A więc jest pan malarzem pokojowym.”
Rozdział drugi. Pierwsze pytanie sędziego na przesłuchaniu. K. odpowiada, że jest pierwszym prokurentem wielkiego banku.
„Tak. To oskarżeni. Wszyscy, których pan tu widzi, są oskarżonymi.”
Rozdział trzeci. Korytarz kancelarii na poddaszu.
„Gdyby pan wiedział, jak słabo nam płacą, inaczej by nas pan oceniał.”
Rozdział piąty. Strażnik tłumaczy się przed chłostą w bankowej rupieciarni.
„Kara jest równie sprawiedliwa, co nieunikniona.”
Rozdział piąty. Odpowiedź na prośbę K., żeby oszczędzić strażników.
„Są trzy możliwości: uniewinnienie rzeczywiste, uniewinnienie pozorne i przewlekanie.”
Rozdział siódmy. Malarz wyjaśnia K., jak może zakończyć się proces.
„Już klęczę, mój mecenasie”
Rozdział ósmy. Block na rozkaz adwokata klęka przy jego łóżku.
„Ale ja nie jestem winny. To pomyłka. Jak w ogóle człowiek może być winny? Przecież wszyscy jesteśmy ludźmi, każdy w takim samym stopniu.”
Rozdział dziewiąty. Rozmowa z kapelanem w katedrze.
„To prawda. Ale tak zwykli mówić winni.”
Rozdział dziewiąty. Odpowiedź na słowa K. o niewinności.
„Nie mogłem tu wpuścić nikogo innego, bo to wejście było przeznaczone wyłącznie dla ciebie. Teraz je zamknę i odejdę.”
Rozdział dziewiąty. Zakończenie przypowieści o odźwiernym przed prawem, opowiedzianej przez kapelana.
„Nie trzeba uznawać wszystkiego za prawdę; trzeba to tylko uznać za konieczność.”
Rozdział dziewiąty. Spór o wykładnię przypowieści.
„Ponury pogląd. Kłamstwo staje się porządkiem świata.”
Rozdział dziewiąty. Odpowiedź K. na słowa kapelana o konieczności.
„Sąd niczego od ciebie nie chce. Przyjmuje cię, kiedy przychodzisz, i wypuszcza, kiedy odchodzisz.”
Rozdział dziewiąty. Ostatnie słowa kapelana.
„Logika pozostaje wprawdzie niewzruszona, lecz nie przeciwstawia się człowiekowi, który chce żyć.”
Rozdział dziesiąty. Myśli K. w kamieniołomie tuż przed śmiercią.
„Jak pies!”
Rozdział dziesiąty. Ostatnie słowa K., wypowiedziane, „jakby wstyd miał go przeżyć”.
Cytaty pochodzą z utworu Proces, którego autorem jest Franz Kafka. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.