Cytaty — Placówka
16 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Łatwiej być księdzem na włóce niż dziadem na zagonie.”
Rozdział II. Ślimak przy bronowaniu rozmyśla o swojej biedzie i godzi się z losem. Cytaty pochodzą z tekstu powieści udostępnionego przez Wolne Lektury, gwara bohaterów zachowana w brzmieniu oryginału.
„Jego duszy brakło tej cienkiej nitki, co łączy projekt z wykonaniem, ale za to istniał bardzo gruby nerw posłuszeństwa.”
Rozdział II. Narrator wyjaśnia, dlaczego Ślimak wszystko umie zaplanować, ale nic nie zrobi sam, dopóki ktoś go nie przymusi.
„Co ziemia, to ziemia.”
Rozdział III. Sołtys tłumaczy, dlaczego chce sprzedać krowę Magdy i kupić dziewczynie morgę gruntu.
„Głupi śpieszy się, mądry czeka.”
Rozdział III. Ślimak przytakuje Grochowskiemu, który nie spieszy się z kupnem ziemi od dworu.
„Pan Bóg taki rząd postanowił na świecie, żeby nie było równości.”
Rozdział IV. W drodze do dworu ojciec odpowiada Jędrkowi, który powtarza słowa Jaśka Grzyba o odebraniu ziemi panom.
„Mówicie do mnie jak ten chłop do drzewiny, kiedy ją wykopuje w lesie, a chce zasadzać kole domu.”
Rozdział VI. Ślimak odpowiada staremu Hamerowi, który obiecuje mu lepszą ziemię w innym miejscu. Porównuje się do drzewa, które po przesadzeniu usycha.
„Żyliśmy dotąd my, dzieci i dobytek, z łaski Bożej, nie z pańskiej, to i żyć będziemy.”
Rozdział VI. Jagna dodaje mężowi odwagi, gdy ten załamuje się na wieść o sprzedaży dworu.
„Sokoli jego wzrok w pół godziny odkrył dwie tajemnice nowożytnej pracy: pośpiech i organizację.”
Rozdział VII. Ślimak obserwuje obóz kolonistów i dziwi się, jak sprawnie pracują.
„Siada na nim pan i kuje, siada gmina i kuje, siada Żyd i kuje, siada Niemiec i będzie kuł, ale przecie rady nam nie dadzą.”
Rozdział VII. Ślimak porównuje chłopa do drzewa, w które kują dzięcioły, i zapewnia żonę, że Niemcy go nie przetrzymają.
„Kiedy chłop wyjdzie z ojcowizny, już po nim…”
Rozdział VIII. Odpowiedź Ślimaka dla bakałarza, który tłumaczy, że Hamerowie bez jego wzgórza mogą zbankrutować.
„Ojcze, ojcze!… żebyś ty był górę ogrodził płotem, nie utonęłoby dziecko”
Rozdział VIII. Po śmierci Staśka wewnętrzny głos przypomina chłopu, że odkładał postawienie płotu przy górze.
„Ale chłop jest przecie osiędzony jak ten kamień przy drodze.”
Rozdział IX. Ślimak odrzuca ofertę stu rubli za morgę i tłumaczy Hamerowi, że nie umiałby żyć gdzie indziej.
„Co z tego, że zostanie grunt, jak ludzie na nim wyginą?…”
Rozdział X. Po śmierci Owczarza Ślimak liczy na palcach swoje straty i po raz pierwszy myśli o odejściu.
„Nie chcę umierać w cudzej izbie jak komornica…”
Rozdział X. Chora Jagna w nocy wyprowadza męża z kolonii Hamera i ciągnie go do spalonej zagrody.
„Wywróciły się bestie na dziesięciomorgowym chłopie, z wielką swoją ambicją!…”
Rozdział XI. Stary Grzyb cieszy się, że Hamerowie bankrutują, bo Ślimak nie sprzedał im ziemi.
„rozmyślał o tej dziwnej walce, w której Niemcy stracili ziemię, a on — cztery najbliższe osoby.”
Rozdział XI, zakończenie. Ślimak, już po drugim ślubie, ucieka pod sosnę na wzgórzu i wspomina zmarłych.
Cytaty pochodzą z utworu Placówka, którego autorem jest Bolesław Prus. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.