Cytaty — Pieśń o Rolandzie

15 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.

„Król Karol, cesarz nasz Wielki, siedem pełnych lat zostawał w Hiszpanii, aż po samo morze zdobył tę pyszną ziemię.”
Narrator
Strofa I, początek poematu. Wszystkie cytaty pochodzą z przekładu prozą Tadeusza Boya-Żeleńskiego (1932), udostępnionego przez Wolne Lektury.
„Niech to będzie Ganelon, mój ojczym”
Roland
Strofa XX. Roland wskazuje posła do króla Marsyla.
„Kiedy miał wziąć rękawicę, upadła na ziemię. Frankowie rzekli sobie: „Boże! co to za wróżba?””
Narrator
Strofa XXV. Cesarz wręcza Ganelonowi rękawicę na znak poselstwa.
„Chybabym oszalał. Postradałbym w słodkiej Francji moje imię.”
Roland
Strofa LXXXIII. Pierwsza odmowa Rolanda, gdy Oliwier prosi go o zadęcie w róg.
„Roland jest mężny, a Oliwier roztropny; obaj mężowie wspaniałego serca.”
Narrator
Strofa LXXXVII. Najsłynniejsze zdanie poematu, porównanie dwóch przyjaciół.
„Na tę moją brodę, jeśli ujrzę jeszcze Odę, moją słodką siostrę, nie będziesz nigdy spał w jej ramionach!”
Oliwier
Strofa CXXX. Oliwier wyrzuca Rolandowi, że chce zatrąbić dopiero wtedy, gdy wojsko jest stracone.
„Z ust jego tryska jasna krew. Skroń mu pęka.”
Narrator
Strofa CXXXIV. Roland dmie w róg.
„Cny towarzyszu, jakże mi żal twego męstwa! Nigdy nie znajdę równego tobie.”
Roland
Strofa CXLVIII. Roland nad śmiertelnie rannym Oliwierem.
„Ha! Durendal, jakiś ty piękny i święty!”
Roland
Strofa CLXXIII. Umierający Roland żegna się z mieczem, którego nie zdołał złamać.
„Hrabia Roland leży pod sosną. Ku Hiszpanii obrócił twarz.”
Narrator
Strofa CLXXVI. Ostatnie chwile Rolanda.
„Dla Karola Wielkiego Bóg zrobił wielki cud: słońce zatrzymuje się nieruchomo.”
Narrator
Strofa CLXXX. Pościg za poganami po bitwie w Ronsewalu.
„Nie daj Bóg ani jego święci, ani aniołowie, abym po śmierci Rolanda została przy życiu!”
Oda
Strofa CCLXVIII. Odpowiedź Ody na propozycję cesarza, by poślubiła jego syna Ludwika.
„Ganelon jest zdrajca, albowiem zdradził”
Tiery
Strofa CCLXXVII. Tiery sprzeciwia się baronom, którzy chcą ułaskawić Ganelona.
„Kiedy człowiek jeden zdradzi drugiego, nie jest słuszna, aby się tym mógł chełpić.”
Narrator
Strofa CCLXXXIX. Komentarz do stracenia Ganelona.
„Boże (powiada) ileż męki w mym życiu!”
Karol Wielki
Strofa CCXCI. Skarga cesarza wezwanego przez świętego Gabriela do kolejnej wojny, tuż przed ostatnim wersem.

Cytaty pochodzą z utworu Pieśń o Rolandzie, którego autorem jest tekst anonimowy. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.

Pozostałe materiały — Pieśń o Rolandzie