Małgorzata — charakterystyka postaci
Ukochana Mistrza, gospodyni balu u szatana w utworze Mistrz i Małgorzata. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Małgorzata Nikołajewna ma trzydzieści lat, piękne mieszkanie, służbę i męża, który ją uwielbia i o niczym nie wie. Nie ma dzieci ani zajęcia. Powieść mówi o niej wprost, że miała wszystko prócz szczęścia — i że oddałaby to wszystko za jeden dzień z człowiekiem, którego kocha.
Gdy Mistrz znika, przez pół roku nie ma o nim żadnej wiadomości. Spotkanie z Azazellem w parku jest jej pierwszą szansą i Małgorzata korzysta z niej bez wahania: przyjmuje maść od nieznajomego o wystającym kle i zgadza się na spotkanie z cudzoziemcem, którego nie zna. Nie pyta o cenę.
Natarta maścią odmładza się i staje niewidzialna, wylatuje przez okno na miotle i po drodze demoluje mieszkanie krytyka Łatuńskiego, który zniszczył powieść jej ukochanego. Potem przez całą noc pełni rolę gospodyni balu u szatana: naga, z ciężkim łańcuchem na szyi, wita setki potępionych wychodzących z kominka, całując ich w kolano i podając rękę katom i trucicielom.
Najważniejszy jest jednak gest, który wykonuje potem. Gdy Woland pozwala jej prosić o cokolwiek, Małgorzata nie prosi o Mistrza. Prosi za Frydą, poznaną na balu dzieciobójczynią, której co rano podają chustkę, którą udusiła dziecko. Dopiero zapytana po raz drugi mówi o ukochanym. Ta bezinteresowność decyduje o całym finale.
Cechy — Małgorzata
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Odwaga | Przyjmuje propozycję nieznajomego demona, nie pytając o cenę, i nie cofa się przed niczym. |
| Wierność | Przez pół roku bez żadnej wiadomości nie przestaje szukać Mistrza. |
| Gotowość do poświęceń | Rezygnuje z bezpiecznego życia, majątku i męża; zostaje czarownicą. |
| Bezinteresowność | Jedyną obietnicę Wolanda wykorzystuje nie dla siebie, lecz dla obcej kobiety. |
| Mściwość | Demoluje mieszkanie krytyka, który zaszczuł jej ukochanego — jedyny raz, gdy działa z gniewu. |
Częste pytania — Małgorzata
Kim jest Małgorzata?
Trzydziestoletnią, bezdzietną żoną wybitnego specjalisty i ukochaną Mistrza. Dla niego zostaje czarownicą i gospodynią balu u szatana. Pierwowzorem postaci była Jelena Szyłowska, trzecia żona Bułhakowa.
Dlaczego Małgorzata zgadza się na propozycję Azazella?
Bo to jej pierwsza szansa od pół roku. Przyjmuje maść i zaproszenie od nieznajomego demona, nie znając ani jego, ani tego, kto ją zaprasza — jedynym warunkiem, jaki stawia, jest wiadomość o Mistrzu.
Co robi Małgorzata po przemianie w czarownicę?
Odmładza się, staje niewidzialna i wylatuje na miotle nad Moskwę. Odnajduje dom krytyka Łatuńskiego i demoluje jego mieszkanie, mszcząc się za nagonkę na Mistrza. Potem kąpie się w rzece i wraca na bal.
Na czym polega rola gospodyni balu?
Małgorzata musi przez całą noc, naga i z ciężkim łańcuchem na szyi, witać setki potępionych wychodzących z kominka — morderców, trucicieli, katów — podając im rękę i pozwalając całować kolano. Wytrzymuje to do końca.
O co Małgorzata prosi po balu?
Nie o siebie. Woland pozwala jej prosić o cokolwiek, a ona prosi, by Frydzie przestano co rano podawać chustkę, którą ta udusiła własne dziecko. Dopiero zapytana ponownie mówi o Mistrzu.
Dlaczego Małgorzata jest postacią wyjątkową?
Bo jako jedyna w tej powieści niczego się nie boi. W świecie, w którym wszystko złe dzieje się ze strachu — od Piłata po moskiewskich urzędników — jej odwaga i bezinteresowność są jedynym prawdziwym przeciwieństwem tchórzostwa.