Cytaty — Kordian
16 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Boże! zdejm z mego serca jaskółczy niepokój, Daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj…”
Akt I, scena I. Piętnastoletni Kordian pod lipą prosi Boga o jedną wielką myśl, której mógłby się poświęcić. Tekst według wydania Wolnych Lektur; utwór jest w domenie publicznej.
„Mogłem być czymś… będę niczem…”
Akt I, scena I. Koniec monologu przerwanego wołaniem Laury.
„Talenta są to w ręku szalonych latarnie, Ze światłem idą prosto topić się do rzeki.”
Akt I, scena II. Odpowiedź na słowa Laury o jego pięknej przyszłości.
„Przegrałeś moje serce razem z klejnotami!!”
Akt II, willa we Włoszech. Wioletta dowiaduje się, że Kordian przegrał jej brylanty.
„Niech się Polaki modlą, czczą cara i wierzą…”
Akt II, Watykan. Rada papieża dla Polaków.
„Rzucam na cztery wiatry męczennika prochy!”
Akt II, Watykan. Kordian rozrzuca ziemię, której papież nie chciał pobłogosławić.
„Jam jest posąg człowieka na posągu świata.”
Akt II, szczyt Mont Blanc. Początek wielkiego monologu.
„Ludy! Winkelried ożył! Polska Winkelriedem narodów!”
Akt II, Mont Blanc. Kordian znajduje ideę, dla której chce żyć.
„Siadaj w mgłę — niosęć… Oto Polska — działaj teraz!…”
Akt II, Mont Blanc. Chmura przenosi Kordiana do kraju.
„Ten naród się podniesie, zwycięży i zginie;”
Przygotowanie. Szatan przepowiada los narodu, któremu diabli stworzą przywódców.
„Róbcie, jak chcecie… Lecz ja ręce z krwi umywam.”
Akt III, scena IV. Prezes odcina się od zamachu na cara.
„Nie zasiądę na tronie, przy tronie, pod tronem, Ja się w chwili ofiarnej jak kadzidło spalę!”
Akt III, scena IV. Przemowa zamaskowanego Podchorążego do spiskowców.
„Narodowi Zapisuję, co mogę… Krew moją i życie, I tron do rozrządzenia próżny”
Akt III, scena IV. Kartka, którą Kordian rzuca spiskowym po zdjęciu maski.
„Puszczajcie mię! puszczajcie! jam carów morderca; Idę zabijać… ktoś mię za włos trzyma.”
Akt III, scena V. Początek drogi przez komnaty zamku.
„Gdyby dar żywota Można zyskać ruszeniem palca u tej ręki, To nie ruszyłbym palcem.”
Akt III, scena VII. Odpowiedź Kordiana na obietnicę Konstantego.
„Mój brat… już Polakiem.”
Akt III, scena IX. Ostatnie słowa cara po podpisaniu ułaskawienia.
Cytaty pochodzą z utworu Kordian, którego autorem jest Juliusz Słowacki. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.