Syfon — charakterystyka postaci
Przywódca „chłopiąt”, rywal Miętusa w utworze Ferdydurke. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Syfon, czyli Pylaszczkiewicz, to przywódca „chłopiąt”, uczniów, którzy chcą być niewinni, szlachetni i czyści. Jest wzorowym uczniem. Na lekcji łaciny jako jedyny jest przygotowany. Szczerze wierzy w ideały, których uczą dorośli.
W pojedynku na miny z Miętusem robi wzniosłe, anielskie miny i zaczyna zdobywać przewagę. Wtedy chłopaki go obezwładniają, a Miętus szepcze mu do uszu wulgarne słowa o sprawach płci. To przymusowe uświadomienie niszczy jego niewinną formę.
Syfon nie potrafi żyć z tym upokorzeniem. Wiadomość o tym, że się powiesił, dociera do Józia w domu Młodziaków.
Cechy — Syfon
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Idealista | Wierzy w niewinność i szlachetność, których uczą dorośli. |
| Wzorowy uczeń | Jako jedyny jest przygotowany na lekcję łaciny. |
| Kruchy | Nie znosi upokorzenia i odbiera sobie życie. |
Częste pytania — Syfon
Kim jest Syfon?
Uczniem, przywódcą „chłopiąt”, które chcą być niewinne i szlachetne. Jego rywalem jest Miętus.
Jak nazywa się Syfon naprawdę?
Pylaszczkiewicz. Syfon to szkolne przezwisko.
Jakie miny robi Syfon w pojedynku?
Wzniosłe, anielskie i niewinne, zgodne z ideałami, w które wierzy.
Co spotyka Syfona w czasie pojedynku?
Chłopaki go obezwładniają, a Miętus szepcze mu do uszu wulgarne słowa o sprawach płci. To przymusowe uświadomienie niszczy jego niewinność.
Jak kończą się losy Syfona?
Nie znosi upokorzenia i się wiesza. Wiadomość o jego śmierci pojawia się w rozdziale VIII.