Bladaczka — charakterystyka postaci
Nauczyciel języka polskiego w utworze Ferdydurke. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Bladaczka to przezwisko nauczyciela języka polskiego w szkole dyrektora Piórkowskiego. Wzięło się od jego bladej, niezdrowej cery. Prawdziwe nazwisko nie pada w powieści.
Na lekcji tłumaczy uczniom, że Słowacki był wielkim poetą, którego trzeba podziwiać, a jego wiersze zachwycają. Kiedy Gałkiewicz przyznaje, że poeta wcale go nie zachwyca, bo nikt nie czyta Słowackiego z własnej woli, Bladaczka nie potrafi niczego wyjaśnić. Wpada w panikę, powtarza w kółko te same formułki i grozi uczniowi złym stopniem.
Bladaczka jest karykaturą szkoły, która zamiast uczyć rozumienia literatury, każe podziwiać arcydzieła z obowiązku. Jego lekcja należy do najczęściej przywoływanych scen polskiej literatury.
Cechy — Bladaczka
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Bezradny | Nie potrafi uzasadnić, dlaczego Słowacki zachwyca. |
| Schematyczny | Powtarza wyuczone formułki zamiast argumentów. |
| Przerażony sprzeciwem | Wpada w panikę, gdy uczeń nie zgadza się z programem. |
Częste pytania — Bladaczka
Kim jest Bladaczka?
Nauczycielem języka polskiego w szkole, do której trafia Józio. Bladaczka to przezwisko, a prawdziwe nazwisko nie pada.
Skąd wzięło się przezwisko Bladaczka?
Od bladej, niezdrowej cery nauczyciela.
Co się dzieje na lekcji Bladaczki?
Bladaczka przekonuje, że Słowacki zachwyca. Gałkiewicz przyznaje, że Słowacki go nie zachwyca, a nauczyciel, zamiast wyjaśnić, powtarza w kółko swoje formułki.
Co symbolizuje Bladaczka?
Szkołę, która narzuca gotowe sądy i każe podziwiać arcydzieła z obowiązku, zamiast uczyć ich rozumienia.
Kto sprzeciwia się Bladaczce?
Uczeń Gałkiewicz, który szczerze przyznaje, że Słowacki go nie zachwyca. Nauczyciel odpowiada groźbami, a nie argumentami.