Plan wydarzeń — Dziady część II
6 punktów głównych i 30 podpunktów, w kolejności chronologicznej. Utwór: Adam Mickiewicz, Dziady część II.
- Przygotowanie obrzędu w kaplicy przy cmentarzu.
- Polecenia Guślarza: zamknąć drzwi, zasłonić okna całunami, zgasić światła.
- Ustawienie gromady dokoła trumny.
- Wątpliwości Starca i uciszenie ich przez Guślarza.
- Wywołanie duchów lekkich.
- Zapalenie garści kądzieli.
- Przybycie Józia i Rózi, rodzeństwa zmarłego w dzieciństwie.
- Opowieść o raju, w którym mają wszystkiego dostatek.
- Wyznanie, że dręczy je nuda i trwoga, bo droga do nieba jest zamknięta.
- Prośba o dwa ziarnka gorczycy.
- Pierwsza nauka: kto nie doznał goryczy, ten nie dozna słodyczy w niebie.
- Wywołanie ducha ciężkiego.
- Wrzucenie w ogień garści pakuł.
- Ukazanie się za oknem widma Złego Pana, zmarłego przed trzema laty dziedzica.
- Prośba o odrobinę wody i dwa ziarnka pszenicy.
- Odpowiedź chóru ptaków nocnych: dusz ludzi zagłodzonych przez pana.
- Opowieść Kruka o zakatowaniu za kilka jabłek z pańskiego sadu.
- Opowieść Sowy o wypędzeniu z dzieckiem na mróz w noc wigilijną.
- Bezradność gromady: ptaki zabierają wszystko, co zostanie podane.
- Druga nauka: kto nie był ni razu człowiekiem, temu człowiek nic nie pomoże.
- Wywołanie duchów pośrednich.
- Pojawienie się Zosi, pasterki zmarłej w dziewiętnastym roku życia.
- Opowieść o zalotnikach, których wszystkich wyśmiała.
- Skarga na zawieszenie między niebem a ziemią i na samotność.
- Prośba, żeby młodzieńcy ściągnęli ją na chwilę do ziemi.
- Wyrok Guślarza: jeszcze dwa lata takiego stanu.
- Trzecia nauka: kto nie dotknął ziemi, ten nigdy nie może być w niebie.
- Zakończenie obrzędu.
- Rzucenie maku i soczewicy w rogi kaplicy dla wszystkich dusz.
- Polecenie otwarcia drzwi i zapalenia świateł po pianiu koguta.
- Pojawienie się ostatniego widma.
- Zapadnięcie podłogi i powstanie bladego młodzieńca z krwawą pręgą na piersi.
- Wskazanie ręką na serce i milczenie.
- Bezskuteczne pytania Guślarza, stuła, gromnica i święcenie.
- Wyprowadzenie pasterki z kaplicy i podążenie widma za nią.
- Pytanie chóru bez odpowiedzi: co to będzie.