Konrad — charakterystyka postaci
Główny bohater, więzień i poeta w utworze Dziady część III. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Konrad pojawia się w prologu: więzień śpiący w celi klasztoru bazylianów budzi się i pisze na ścianie, że umarł Gustaw, a narodził się Konrad. Gustaw, bohater IV części „Dziadów”, cierpiał z nieszczęśliwej miłości. Konrad cierpi za naród.
W scenie I jest poetą więziennej wspólnoty. Nie pozwala znieważać imienia Maryi, choć sam mówi, że nie wie, gdzie podziała się jego wiara. Śpiewa pieśń zemsty i widzi siebie jako orła, któremu drogę zastępuje olbrzymi kruk. W scenie II, sam w celi, wygłasza Wielką Improwizację: czuje się mistrzem, który gra na gwiazdach, utożsamia się z ojczyzną i żąda od Boga władzy nad duszami. Kiedy Bóg milczy, oskarża Go o brak miłości. Od ostatniego bluźnierstwa ratuje go omdlenie.
Ocala go ksiądz Piotr, który wypędza z niego diabła i przyjmuje na siebie jego winy. W scenie VIII Konrad, prowadzony na śledztwo, rozpoznaje w księdzu człowieka ze snu. W ostatniej scenie jedzie kibitką na północ, poraniony przez wrogów i z jedną małą raną na czole, którą zadał sobie sam.
Konrad to samotny buntownik, typowy bohater romantyczny, ale jego wielkość graniczy z pychą.
Cechy — Konrad
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Patriota | Mówi, że on i ojczyzna to jedno, i nazywa się Milijonem, bo za miliony kocha i cierpi. |
| Pyszny | Uważa się za pierwszego z ludzi i aniołów i żąda, by Bóg podzielił się z nim władzą. |
| Samotny | Wierzy, że żaden człowiek nie zrozumie jego pieśni. |
| Mściwy | Śpiewa pieśń zemsty „z Bogiem i choćby mimo Boga”. |
| Szlachetny | Nie pozwala znieważać imienia Maryi i prosi księdza Piotra o mszę za dusze czyśćcowe. |
Częste pytania — Konrad
Kim jest Konrad?
Więźniem wileńskiego klasztoru bazylianów i poetą. W prologu Gustaw, nieszczęśliwy kochanek z IV części „Dziadów”, pisze na ścianie celi, że umarł, a narodził się Konrad.
Co oznacza przemiana Gustawa w Konrada?
Przejście od miłości do kobiety do miłości do ojczyzny. Konrad cierpi teraz za cały naród.
Czego Konrad żąda od Boga w Wielkiej Improwizacji?
„Rządu dusz”, czyli władzy nad ludźmi, dzięki której mógłby stworzyć szczęśliwy naród jak żywą pieśń.
Dlaczego Konrad nazywa się Milijonem?
Bo czuje, że za miliony rodaków kocha i cierpi. Utożsamia się z ojczyzną: „Ja i ojczyzna to jedno”.
Czy Konrad bluźni Bogu?
Oskarża Go, że nie jest miłością, tylko mądrością, i zaczyna krzyczeć, że Bóg nie jest ojcem świata. Ostatnie słowo, „carem”, wypowiada za niego diabeł, a Konrad mdleje.
Kto uratował Konrada?
Ksiądz Piotr, który wypędził z niego diabła i ofiarował się Bogu za jego winy.
Jaką pieśń śpiewa Konrad w scenie I?
Pieśń zemsty na wrogu, „z Bogiem i choćby mimo Boga”. Ksiądz Lwowicz nazywa ją pogańską, a Kapral szatańską.
Co ksiądz Piotr przepowiada Konradowi?
Daleką drogę wśród wielkich i bogatych ludzi oraz spotkanie z mężem, który powita go pierwszy w imię Boże.
Co oznacza rana na czole Konrada w scenie IX?
To rana, którą zadał sobie sam, czyli ślad pychy i bluźnierstwa. Guślarz mówi, że śmierć z niej nie uleczy.
Czy Konrad to Mickiewicz?
Postać ma cechy autobiograficzne: poeta był więźniem bazylianów i został zesłany w głąb Rosji. Konrad jest jednak postacią literacką, uosobieniem romantycznego poety-przywódcy.