Tomasz — charakterystyka postaci

Przywódca więźniów, filareta w utworze Dziady część III. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.

Tomasz jest w scenie I przywódcą więźniów. Kiedy nowo aresztowany Żegota wierzy, że niewinnych nie ukarzą, Tomasz wyjaśnia mu, jak działa śledztwo. Nowosilcow, w niełasce u cara i bez pieniędzy, potrzebuje spisku, a proces jest tajny: więźniowie nie znają zarzutów, a oskarżyciel jest zarazem sędzią.

Tomasz proponuje więc wyjście. Kilku więźniów, starszych, samotnych i nieżonatych, weźmie na siebie winę wszystkich, żeby młodszych wyrwać z rąk wroga. On sam, jako naczelnik dawnego towarzystwa, ma obowiązek cierpieć pierwszy.

Pierwowzorem postaci był Tomasz Zan. W przedmowie Mickiewicz pisze o nim jako o człowieku o charakterze mistycznym, łagodnym, ale niezachwianym.

Cechy — Tomasz

Cechy postaci Tomasz wraz z uzasadnieniem
CechaUzasadnienie w tekście
OfiarnyProponuje, by najstarsi i samotni wzięli na siebie winę za wszystkich.
OdpowiedzialnyMówi, że jako przywódca towarzystwa ma obowiązek cierpieć za kolegów.
TrzeźwyRozumie, że śledztwo jest tajne i że obrona nic nie da.
SpokojnyTłumaczy młodszym, jak działa system Nowosilcowa.
SzanowanyKoledzy słuchają go jak naczelnika.

Częste pytania — Tomasz

Kim jest Tomasz w III części „Dziadów”?

Przywódcą uwięzionej młodzieży. Jego pierwowzorem był Tomasz Zan, naczelnik filaretów.

Co proponuje Tomasz więźniom?

By kilku starszych, samotnych i nieżonatych wzięło na siebie winę wszystkich, a młodsi zostali ocaleni. Sam chce być jednym z nich.

Jak Tomasz tłumaczy przyczyny śledztwa?

Mówi, że Nowosilcow był w niełasce u cara, roztrwonił majątek i potrzebuje wielkiego spisku, żeby na nowo zyskać carskie względy.

Co Mickiewicz pisał o Tomaszu Zanie w przedmowie?

Że miał charakter mistyczny, łagodny, ale niezachwiany, i był naczelnikiem młodzieży.

Dlaczego Tomasz uważa, że obrona nic nie da?

Bo śledztwo i sąd są tajne, więźniowie nie znają zarzutów, a oskarżyciel jest zarazem sędzią.