Jasieńko — charakterystyka postaci
Zmarły ukochany Karusi, zjawa widziana przez dziewczynę w utworze Wybrane ballady, w tym Romantyczność. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Jasieńko nie mówi w balladzie ani słowa. Znamy go tylko ze słów Karusi i ludu. Dziewczyna woła do niego „Jasieńku”, a gromada nazywa go „Jasio”. Umarł dwa lata temu i odbył się już jego pogrzeb.
Według Karusi przyszedł do niej w nocy. Ma swoją twarz i oczy, białą sukienkę, jest „biały jak chusta” i ma zimne dłonie. Te szczegóły przypominają zmarłego w białej szacie. Gdy odzywa się kur i błyska zorza, Jasieńko znika, a dziewczyna nie może go zatrzymać.
Narrator nie potwierdza, że Jasieńko naprawdę stoi przy Karusi. Ani on, ani tłum, ani Starzec go nie widzą. Lud jednak wierzy, że jego dusza musi tam być, bo kochał dziewczynę za życia. Jasieńko jest więc dowodem miłości, która nie kończy się wraz ze śmiercią.
Cechy — Jasieńko
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Zmarły | „Już po twoim pogrzebie!” (wers 19). |
| Wierny | Karusia mówi „Ach! i po śmierci kocha!” (wers 15). |
| Blady jak zjawa | „I sam ty biały jak chusta” (wers 24). |
| Zimny jak trup | „Zimny… jakie zimne dłonie!” (wers 25). |
| Nieuchwytny | Znika o świcie, gdy „kur się odzywa” (wers 40). |
| Kochający | Lud mówi „On ją kochał za żywota!” (wers 51). |
Częste pytania — Jasieńko
Kim jest Jasieńko?
To zmarły ukochany Karusi. Umarł dwa lata przed wydarzeniami z ballady, a dziewczyna wciąż go widzi.
Czy Jasieńko coś mówi?
Nie. Znamy go tylko ze słów Karusi i gromady.
Jak wygląda Jasieńko?
Ma swoją twarz i oczy, białą sukienkę, jest blady jak chusta i ma zimne dłonie.
Czy ktoś poza Karusią widzi Jasieńka?
Nie. Lud wierzy, że jego dusza jest obok dziewczyny, ale nikt go nie widzi. Starzec mówi wprost, że nic nie widzi.
Dlaczego Jasieńko odchodzi?
Bo zapiał kur i nastał świt. W ludowych wierzeniach to pora, gdy duchy wracają do swojego świata.