Narrator — charakterystyka postaci

Opowiadający, świadek zdarzenia, rzecznik romantycznej postawy w utworze Wybrane ballady, w tym Romantyczność. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.

Narrator Romantyczności opowiada o zdarzeniu, którego jest świadkiem. Opisuje dziwne zachowanie dziewczyny, przytacza jej monolog, a potem słowa gromady. Nie jest jednak obiektywnym obserwatorem. Mówi o sobie „I ja to słyszę, i ja tak wierzę, / Płaczę i mówię pacierze”. Należy więc do tłumu i dzieli jego uczucia.

W ostatnich dwóch strofach przejmuje głos i odpowiada Starcowi. Robi to „skromnie”, bez pogardy, ale stanowczo. Mówi, że dziewczyna czuje, a lud głęboko wierzy, i że te prawdy są dla niego ważniejsze niż „mędrca szkiełko i oko”. Kończy radą „Miej serce i patrzaj w serce!”.

Narratora często utożsamia się z samym Mickiewiczem, który tą balladą wszedł w spór z obrońcami klasycyzmu. Tekst nie podaje jednak żadnych szczegółów o mówiącym. Jego postawa to wzór romantyka, który ceni uczucie, wiarę oraz wyobraźnię i staje po stronie prostych ludzi.

Cechy — Narrator

Cechy postaci Narrator wraz z uzasadnieniem
CechaUzasadnienie w tekście
Zaangażowany„I ja to słyszę, i ja tak wierzę” (wers 52).
Współczujący„Płaczę i mówię pacierze” (wers 53).
Spokojny w sporze„odpowiadam skromnie” (wers 62).
Obrońca luduMówi, że „gawiedź wierzy głęboko” (wers 63).
Romantyk„Czucie i wiara silniej mówi do mnie, / Niż mędrca szkiełko i oko” (wersy 64–65).
ZdecydowanyKończy wezwaniem „Miej serce i patrzaj w serce!” (wers 69).

Częste pytania — Narrator

Kim jest narrator „Romantyczności”?

To świadek sceny z Karusią, który stoi w tłumie. Opowiada o zdarzeniu, a potem wchodzi w spór ze Starcem.

Czy narrator jest obiektywny?

Nie. Wierzy razem z ludem, płacze i mówi pacierze. Otwarcie staje po stronie dziewczyny.

Co narrator odpowiada Starcowi?

Że dziewczyna czuje, lud wierzy, a czucie i wiara mówią do niego silniej niż mędrca szkiełko i oko. Zarzuca Starcowi, że zna tylko martwe prawdy.

Czy narrator to Mickiewicz?

Często tak się go odczytuje, bo ballada była głosem poety w sporze klasyków z romantykami. Tekst jednak tego nie mówi.

Jaką postawę reprezentuje narrator?

Romantyczną. Ceni uczucie, wiarę i intuicję, a w ludzie widzi strażnika prawdy.