Henri — charakterystyka postaci
Francuski więzień z Kanady, przyjaciel narratora w utworze Proszę państwa do gazu. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Henri jest Francuzem, więźniem Birkenau i członkiem komanda Kanada. Narrator opisuje go jako wielkiego i ociekającego potem. Jest przyjacielem narratora: jedzą razem i śpią na jednej pryczy. Obiecuje mu szampana, dziurkowane buty i koszulę z transportu. To on zabiera narratora na rampę.
Na rampie czuje się jak w pracy. Kupuje od wartownika wodę za pieniądze, których jeszcze nie ma, i instruuje narratora, co wolno brać. Gdy narrator pyta, czy są dobrymi ludźmi, Henri z ironią wyjaśnia, że złość na słabszych jest normalna i przewidziana. W nocy przyznaje, że od Bożego Narodzenia przeszło przez jego ręce może milion ludzi, a najgorsze są transporty spod Paryża, bo spotyka w nich znajomych. Ludziom mówi, że idą się kąpać.
Cechy — Henri
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Zaradny | Handluje z wartownikiem wodą i załatwia narratorowi miejsce w komandzie. |
| Doświadczony | Zna reguły rampy i uczy narratora, czego nie brać, żeby nie oberwać. |
| Ironiczny | Na pytanie o dobro odpowiada, że złość na słabszych jest „normalna, przewidziana i obliczona”. |
| Przyjacielski | Dzieli się jedzeniem i obiecuje narratorowi buty. |
| Znieczulony | Mówi, że przez jego ręce przeszedł może milion ludzi. |
Częste pytania — Henri
Kim jest Henri w „Proszę państwa do gazu”?
Francuskim więźniem z komanda Kanada, przyjacielem narratora. Zabiera go na rampę i uczy, jak się tam zachowywać.
Co Henri mówi ludziom z transportów?
Że idą się kąpać, a potem spotkają się w obozie.
Jak Henri tłumaczy złość narratora na ofiary?
Mówi, że to normalne, przewidziane i obliczone. Rampa męczy, człowiek się buntuje, a złość najłatwiej wyładować na słabszym.
Ilu ludzi przeszło przez ręce Henriego?
Mówi, że od Bożego Narodzenia przewinął się przez jego ręce chyba milion ludzi. Najgorsze są dla niego transporty spod Paryża, bo spotyka w nich znajomych.
Czy Henri to ten sam człowiek co marsylczyk?
Z tekstu wynika, że nie. Narrator wspomina też otyłego marsylczyka, komunistę i rentiera, którego imienia nie zna. Henriego nazywa po imieniu.