Streszczenie — Wszystkie lajki Marczuka

Adam Zieliński, Rafał Konecki i Anka Barska przyjaźnili się od dziecka. W gimnazjum w Choszczówce Rafał błyszczy jako didżej szkolnego radiowęzła i pewnego dnia robi z Adama pośmiewisko. Adam obmyśla odwet. Okazja nadarza się przy szkolnym konkursie na projekt o lokalnym bohaterze. Adam umieszcza wtedy w Wikipedii hasło o Janku Marczuku, młodym żołnierzu podziemia, który w czasie wojny ratował Żydów. Drużyna Rafała bierze na warsztat tę samą postać. Zespół Adama prowadzi kampanię na Facebooku i wkrótce o Marczuku słyszy cała Polska. Mówią o nim media, a sprawą interesuje się kuratorium. Równolegle czytelnik poznaje wojenne losy Janka. W finale Adam zdradza dyrektorowi swój sekret. Bohater z Choszczówki to zmyślenie.

Część 1. Ucieczka z willi mecenasa

Akcja zaczyna się w okupowanej Choszczówce. Nastoletni Janek Marczuk dowiaduje się, że miejscowy szmalcownik Zenon Słowik doniósł na Żydów ukrywanych przez mecenasa Mielnikowskiego. Janek nie uważa się za bohatera, ale biegnie do willi z ostrzeżeniem. Zanim zjawią się Niemcy, wyprowadza do lasu żydowską matkę, panią Leitmannową, i jej dwie małe córki.

Część 2. Trzej muszkieterowie

Ta część dzieje się we współczesnym gimnazjum w Choszczówce. Adam Zieliński, zwany Zielu, kiedyś tworzył nierozłączną trójkę z Rafałem Koneckim i Anką Barską. Teraz wszystko się zmienia. Rafał, nazywany Koniem, został szkolnym didżejem i prowadzi audycje w radiowęźle. Jest lubiany przez uczniów i dyrektora, a Adam mu zazdrości. Obaj zwracają uwagę na Ankę, która coraz bardziej oddala się od chłopców.
W jednej z audycji Rafał wykorzystuje nagranie Adama i przekręca sens jego słów. Cała szkoła się śmieje. Adam czuje się upokorzony i zdradzony przez dawnego przyjaciela.

Część 3. Kryjówka w szopie

Janek bierze odpowiedzialność za uciekinierki. Chowa je w szopie i potajemnie przynosi im jedzenie. Matka jest przerażona, więc chłopak stara się ją uspokoić. Działa rozważnie i pilnuje, żeby nikt nie odkrył kryjówki.

Część 4. Konkurs i plan zemsty

Uczniowie dowiadują się o konkursie. Każdy zespół ma przygotować projekt o kimś zasłużonym dla okolicy, a zwycięzcy wybiorą się do Australii. Adam widzi w tym szansę na zemstę. Wymyśla postać Janka Marczuka, młodego żołnierza Armii Krajowej z Choszczówki, który ratował Żydów i zginął w Powstaniu Warszawskim. Pisze o nim hasło w Wikipedii.

Część 5. Dwa projekty o jednym bohaterze

Tymczasem do konkursu trafia drugi projekt o Marczuku, przygotowany przez zespół Rafała. Rafał twierdzi, że to on pierwszy wpadł na ten temat. Między zespołami wybucha spór o to, kto komu ukradł pomysł. Ludzie Rafała stawiają na klasyczną opowieść o życiu bohatera.
Adam pracuje z Piotrkiem Kozłowskim, zwanym Fejsem, i z Martą. Postanawiają, że zamiast zwykłej prezentacji zrobią kampanię w internecie. Fejs zakłada Marczukowi fanpage na Facebooku.

Część 6. Słowik na tropie

Słowik trafia na kryjówkę w szopie. Janek i pani Leitmannowa znajdują jednak sposób, żeby go powstrzymać, bo wiedzą o nim rzeczy, które mogłyby go zgubić. Szmalcownik musi milczeć. Później żołnierze podziemia chcą go stracić za zdradę, ale w końcu darują mu życie.

Część 7. Marczuk podbija sieć

Kampania zespołu Adama nabiera rozpędu. Liczba fanów Marczuka rośnie z dnia na dzień. Dzięki Marcie o Marczuku można przeczytać po angielsku, bo dziewczyna przekłada hasło i publikuje je w angielskiej wersji Wikipedii. Ona też namawia do udziału w akcji duże firmy, a te chętnie sięgają po bohatera z Choszczówki w swoich reklamach. Internauci dyskutują o wojnie i o ludziach, którzy ratowali Żydów.
O sprawie mówią media, także telewizja, a interesuje się nią nawet kuratorium. Coraz więcej osób wie, kim był Marczuk. Kłamstwo Adama żyje już własnym życiem.

Część 8. Ostatnie miesiące Janka

Janek wciąż pomaga ukrywającym się Żydom. Opiekuje się między innymi starszym profesorem Goldszmitem. Kiedy grozi mu łapanka, chroni się w lesie i wstępuje do partyzantów z Grupy Kampinos. Traci życie w sierpniu 1944 roku, gdy powstańcy próbują zdobyć warszawski Dworzec Gdański.

Część 9. Wielki dzień szkoły

Nadchodzi czas prezentacji. Zespół Rafała opowiada historię Janka Marczuka i zbiera gromkie brawa. Występ zespołu Adama także się podoba. Adam mógłby teraz ujawnić prawdę i ośmieszyć rywala, ale tego nie robi. Zachwycony dyrektor obiecuje, że Marczuk doczeka się w szkole pamiątkowej tablicy, a uczniowie pojadą do Izraela.

Część 10. Wyznanie

Adam staje w gabinecie dyrektora Gorlińskiego i wyznaje, że całą postać Marczuka zmyślił, żeby ośmieszyć Rafała. Dyrektor nie każe jednak odkręcać kłamstwa. Uważa, że legenda Marczuka czyni więcej dobra niż szkody, i prosi chłopca o milczenie. Ostatnie strony zdradzają, że patronem gimnazjum w Choszczówce został w końcu Jan Marczuk.