Cytaty — Wiersze dla dzieci
22 cytaty z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: Tłusta oliwa.”
„Lokomotywa”. Początek wiersza, w którym parowóz stoi na stacji przed odjazdem. Ten i pozostałe fragmenty podajemy według tekstów z Wolnych Lektur.
„Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, Jak gdyby to była piłeczka, nie stal,”
„Lokomotywa”. Ciężki pociąg rozpędził się i jedzie tak lekko, jakby był zabawką.
„I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!…”
„Lokomotywa”. Zakończenie wiersza. Słowa naśladują stukot kół pociągu.
„Zasadził dziadek rzepkę w ogrodzie, Chodził tę rzepkę oglądać co dzień.”
„Rzepka”. Początek wiersza o dziadku, który nie może sam wyciągnąć rzepki.
„Tak się zawzięli, Tak się nadęli, Że nagle rzepkę Trrrach!! — wyciągnęli!”
„Rzepka”. Cała kolejka pomocników w końcu wyciąga rzepkę z ziemi.
„Halo, halo! Tutaj ptasie radio w brzozowym gaju, Nadajemy audycję z ptasiego kraju.”
„Ptasie radio”. Zapowiedź audycji, która otwiera wiersz.
„Przyfrunęła ptasia milicja I tak się skończyła ta leśna audycja.”
„Ptasie radio”. Ostatnie wersy. Narada ptaków zamieniła się w bójkę.
„Abecadło z pieca spadło, O ziemię się hukło,”
„Abecadło”. Początek wiersza o literach, które połamały się przy upadku.
„Biega, krzyczy pan Hilary: „Gdzie są moje okulary?””
„Okulary”. Pierwsze wersy. Pan Hilary zaczyna szukać okularów.
„Znalazł! Są! Okazało się, Że je ma na własnym nosie.”
„Okulary”. Puenta wiersza. Okulary były przez cały czas na nosie pana Hilarego.
„I trąbę, którą wspaniale kręcił, Wszystko słoniowe — oprócz pamięci.”
„Słoń Trąbalski”. Opis słonia, któremu brakuje tylko dobrej pamięci.
„— „Co chciałeś?” — „Nie wiem! Już zapomniałem!””
„Słoń Trąbalski”. Ostatni wers. Słoń zawiązał supeł na trąbie dla pamięci i od razu zapomniał, o czym miał pamiętać.
„— Toś ty taka mądra dama? A kto głupi jest? — Ja sama!”
„Zosia Samosia”. Zakończenie wiersza. Zosia odpowiada swoim ulubionym słowem i sama siebie nazywa głupią.
„I szkoda, że całe niebo Nie jest z tortu czekoladowego…”
„Dyzio marzyciel”. Dyzio leży na łące i marzy, żeby niebo było słodkie.
„— Jak ciocię kocham, proszę cioci, że nie kłamię!”
„O Grzesiu kłamczuchu i jego cioci”. Grześ zapewnia ciocię, że wrzucił list do skrzynki.
„Przecież ja ci wcale nie dałam Żadnego listu do wrzucenia!…”
„O Grzesiu kłamczuchu i jego cioci”. Puenta. Ciocia odkrywa kłamstwo Grzesia.
„Pan Maluśkiewicz był — tyci, Tyciuśki jak ziarnko kawy,”
„Pan Maluśkiewicz i wieloryb”. Opis malutkiego podróżnika na początku wiersza.
„— A wyspa? — Jaka znów wyspa? To mego nosa koniuszek! —”
„Pan Maluśkiewicz i wieloryb”. Wieloryb wyjaśnia, że wyspa, na której odpoczywał pan Maluśkiewicz, to czubek jego nosa.
„— Śniła mi się wielka rzeka, Wielka rzeka, pełna mleka Aż po samo dno.”
„Kotek”. Druga zwrotka. Kotek opowiada swój sen.
„Ot, młodziutki deszczyk, fruwające kropki, Co by strasznie chciały być dorosłym deszczem.”
„Kapuśniaczek”. Drobny jesienny deszcz marzy, że stanie się prawdziwą ulewą.
„«Piasku mniej — Nosić lżej!» Cieszy się głuptasek.”
„Idzie Grześ”. Grześ cieszy się, że worek jest lżejszy, i nie zauważa, że gubi piasek.
„Ale wieczór taki piękny, że szedłem piechotą!””
„Spóźniony słowik”. Ostatni wers. Pan Słowik tłumaczy żonie, dlaczego spóźnił się na kolację.
Cytaty pochodzą z utworu Wiersze dla dzieci, którego autorem jest Julian Tuwim. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.