Ewa — charakterystyka postaci
Pierwsza kobieta, stworzona z żebra Adama w utworze Stworzenie świata i człowieka oraz wybrane przypowieści ewangeliczne, w tym o talentach i o miłosiernym Samarytaninie. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
W pierwszym opisie stworzenia kobieta pojawia się razem z mężczyzną. Bóg stwarza człowieka na swój obraz, „mężczyznę i białągłowę”, jak pisze Wujek, i obojgu daje to samo błogosławieństwo i tę samą władzę nad ziemią. Drugi opis opowiada o jej stworzeniu osobno. Bóg widzi, że człowiekowi nie jest dobrze samemu, a żadne zwierzę nie może mu towarzyszyć. Pogrąża Adama we śnie, wyjmuje mu żebro i buduje z niego kobietę.
Adam wita ją z radością i nazywa kością ze swoich kości. W przekładzie Wujka nadaje jej miano Mężyna, bo została wzięta z męża. Oboje są nadzy i nie wstydzą się siebie. Tekst przedstawia ich jako równych i bliskich sobie, stworzonych do wspólnego życia. Imię Ewa, u Wujka Hewa, pada dopiero w Rdz 3,20. Adam nadaje je żonie, bo jest „matką wszech żywiących”.
W trzecim rozdziale kobieta rozmawia z wężem, który przekonuje ją, że po zjedzeniu owocu ludzie staną się jak bogowie. Patrzy na drzewo i widzi, że jego owoc jest piękny i smaczny. Zrywa go, je i podaje mężowi. Gdy Bóg ją pyta, mówi, że wąż ją zwiódł. Za karę będzie rodziła dzieci w bólu.
Cechy — Ewa
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Stworzona dla wspólnoty | Bóg tworzy ją, bo człowiekowi źle być samemu (Rdz 2,18). |
| Bliska Adamowi | Powstaje z jego żebra, a Adam nazywa ją kością ze swoich kości (Rdz 2,21–23). |
| Równa mężczyźnie | W pierwszym opisie oboje są stworzeni na obraz Boga i oboje dostają błogosławieństwo (Rdz 1,27–28). |
| Ciekawa | Rozmawia z wężem i przygląda się owocowi zakazanego drzewa (Rdz 3,1–6). |
| Łatwowierna | Wierzy wężowi, że nie umrze, i zrywa owoc (Rdz 3,4–6). |
| Matka żyjących | Adam nazywa ją Ewą, bo ma być matką wszystkich ludzi (Rdz 3,20). |
Częste pytania — Ewa
Jak powstała Ewa?
Bóg pogrążył Adama w głębokim śnie, wyjął mu jedno żebro i z niego zbudował kobietę (Rdz 2,21–22).
Dlaczego Bóg stworzył kobietę?
Bo uznał, że człowiekowi nie jest dobrze samemu, a wśród zwierząt nie było dla niego pomocy podobnej do niego (Rdz 2,18–20).
Kiedy pada imię Ewa?
Dopiero w trzecim rozdziale, po grzechu (Rdz 3,20). Wcześniej tekst nazywa ją kobietą albo żoną. Adam nadaje jej imię, bo jest matką wszystkich żyjących.
Jak nazywa Ewę przekład Wujka?
Hewa. Przy stworzeniu Adam nazywa ją Mężyną, bo została wzięta z męża. Kobietę Wujek nazywa też „białągłową” i „niewiastą”.
Co znaczy imię Ewa?
Biblia wyjaśnia je tym, że Ewa jest matką wszystkich żyjących (Rdz 3,20). Po hebrajsku imię to brzmi podobnie jak słowo oznaczające życie.
Dlaczego Ewa zjadła zakazany owoc?
Wąż przekonał ją, że ludzie nie umrą, a ich oczy się otworzą i będą jak bogowie, znający dobro i zło. Owoc wydawał jej się dobry do jedzenia i piękny (Rdz 3,4–6).