Adam — charakterystyka postaci
Pierwszy człowiek, stworzony z prochu ziemi i umieszczony w Raju w utworze Stworzenie świata i człowieka oraz wybrane przypowieści ewangeliczne, w tym o talentach i o miłosiernym Samarytaninie. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Adam jest pierwszym człowiekiem. W pierwszym opisie stworzenia nie ma jeszcze imienia. Bóg stwarza po prostu człowieka, mężczyznę i kobietę, na swój obraz. Drugi opis opowiada o nim dokładniej. Pan Bóg lepi go z prochu ziemi i tchnie w niego tchnienie życia. Po hebrajsku słowo „adam” znaczy „człowiek” i brzmi podobnie jak „adama”, czyli ziemia. W przekładzie Wujka imię Adam pada po raz pierwszy w Rdz 2,19.
Bóg umieszcza Adama w Raju, by uprawiał ogród i go strzegł. Pozwala mu jeść ze wszystkich drzew z wyjątkiem drzewa poznania dobra i zła. Adam nadaje imiona wszystkim zwierzętom i ptakom, które Bóg do niego przyprowadza. Żadne z nich nie jest jednak dla niego odpowiednią pomocą. Wtedy Bóg pogrąża go we śnie i z jego żebra tworzy kobietę. Adam wita ją pierwszymi słowami, jakie wypowiada w Biblii. Mówi, że jest kością z jego kości i ciałem z jego ciała.
W trzecim rozdziale Adam je zakazany owoc, który podaje mu żona. Gdy Bóg go woła, kryje się między drzewami, a potem zrzuca winę na kobietę, którą Bóg dał mu za towarzyszkę. Za karę będzie ciężko pracował na ziemi, aż wróci do prochu. To on nadaje żonie imię Ewa. Tradycja chrześcijańska widzi w Adamie praojca wszystkich ludzi.
Cechy — Adam
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Stworzony z ziemi | Pan Bóg lepi go z prochu ziemi i ożywia swoim tchnieniem (Rdz 2,7). |
| Opiekun ogrodu | Ma uprawiać Raj i go strzec (Rdz 2,15). |
| Mądry i obdarzony władzą | Nadaje imiona wszystkim zwierzętom i ptakom (Rdz 2,20). |
| Samotny | Wśród zwierząt nie znajduje pomocy podobnej do siebie (Rdz 2,20). |
| Radosny | Na widok kobiety woła, że to kość z jego kości i ciało z jego ciała (Rdz 2,23). |
| Nieposłuszny | Je owoc z zakazanego drzewa (Rdz 3,6). |
| Unikający odpowiedzialności | Gdy Bóg go pyta, zrzuca winę na kobietę (Rdz 3,12). |
Częste pytania — Adam
Kim jest Adam?
Pierwszym człowiekiem, którego według Księgi Rodzaju Bóg ulepił z prochu ziemi i ożywił swoim tchnieniem.
Co znaczy imię Adam?
Po hebrajsku „adam” znaczy „człowiek”. Słowo brzmi podobnie do „adama”, czyli ziemia, co przypomina, z czego człowiek został ulepiony.
Jakie zadanie daje Adamowi Bóg?
Ma uprawiać ogród i go strzec. Może jeść owoce ze wszystkich drzew z wyjątkiem drzewa poznania dobra i zła.
Dlaczego Adam nadaje imiona zwierzętom?
Bóg przyprowadza do niego zwierzęta, by zobaczyć, jak je nazwie. Według badaczy nadawanie imion oznaczało w starożytności poznanie i władzę. Adam nie znajduje jednak wśród zwierząt towarzysza dla siebie.
Co mówi Adam na widok kobiety?
Że jest kością z jego kości i ciałem z jego ciała. U Wujka nazywa ją Mężyną, bo została wzięta z męża (Rdz 2,23).
Co robi Adam po zjedzeniu zakazanego owocu?
Kryje się przed Bogiem między drzewami, bo jak sam mówi, zląkł się, że jest nagi. Pytany przez Boga, zrzuca winę na kobietę (Rdz 3,8–12).