Problematyka — Pozłacana rybka
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Choroba i śmierć dziecka
Najtrudniejszym tematem powieści jest śmiertelna choroba kilkuletniego chłopca. Kosmowska nie opisuje szczegółów leczenia, tylko to, jak choroba zmienia życie całej rodziny. Każdy reaguje inaczej. Klaudia wpada w rozpacz, tata zamyka się w sobie, a Alicja próbuje być przy bracie i dawać mu radość. Śmierć Fryderyka jest pokazana spokojnie i z szacunkiem, bez wzruszania na siłę.
Rozmowa o tym, co trudne
Fryderyk zadaje pytania, przed którymi dorośli i nastolatki często uciekają. Alicja długo zmienia temat, bo sama się boi. Dopiero Zuza uświadamia jej, że milczenie nie chroni chorego dziecka. Podobnie jest w domu. Alicja i jej mama latami nie mówią sobie, co czują, a pojednanie przychodzi dopiero po kłótni i szczerym wyznaniu.
Rodzina po rozwodzie
Alicja żyje między dwoma domami. Ma żal do rodziców i długo nie akceptuje Klaudii. Choroba brata sprawia, że granice między rodzinami się zacierają. Dziewczyna wspiera Klaudię i zaczyna lepiej rozumieć mamę oraz tatę. Rodzice, mimo rozstania, potrafią się porozumieć. Powieść pokazuje, że rodzina po rozwodzie może być dla dziecka oparciem, jeśli dorośli o to zadbają.
Dojrzewanie i przemiana
Na początku Alicja patrzy na świat przez własne krzywdy i nazywa siebie rozpieszczoną jedynaczką. W ciągu kilku miesięcy musi zmierzyć się z chorobą brata, kłopotami przyjaciółki i pierwszą miłością. Uczy się troszczyć o innych i brać za nich odpowiedzialność. Pod koniec jest dojrzalsza, choć nadal ma prawo do smutku i słabości.
Przyjaźń i miłość
Przyjaźń z Sarą przechodzi próbę, gdy dziewczyny zaczynają mieć tajemnice i różne zainteresowania. Kłócą się, ale umieją się pogodzić. Uczucie do Roberta daje Alicji siłę w najtrudniejszych tygodniach. Chłopak jest dojrzały, bo sam musiał szybko dorosnąć przy ojcu alkoholiku. W miłości bohaterka poznaje także zazdrość i niepewność.
Zagrożenia w życiu nastolatków
Obok wątku choroby w powieści pojawiają się anoreksja, alkohol i narkotyki. Dorcia głodzi się, a część klasy zamiast pomóc plotkuje i żartuje. Na imprezie u Borysa młodzi ludzie się odurzają, także Sara. Autorka nie moralizuje. Pokazuje, że w takich chwilach liczy się reakcja przyjaciół i mądrych dorosłych, takich jak nauczycielka biologii.