Problematyka — Oto jest Kasia
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Zazdrość o rodzeństwo
To główny temat książki. Kasia była dotąd najważniejsza w domu i nagle musi się podzielić uwagą rodziców. Każdy gest wobec Agnieszki odbiera jako dowód, że jej samej już nikt nie kocha. Autorka nie potępia bohaterki. Pokazuje, że zazdrość jest uczuciem naturalnym, ale może prowadzić do złych czynów, jeśli dziecko nie umie o niej powiedzieć.
Potrzeba bycia w centrum uwagi
Kasia od początku chce, żeby wszyscy na nią patrzyli. Zazdrości małemu doboszowi, popisuje się przed gośćmi, zawsze skacze pierwsza. Kiedy traci uwagę dorosłych, próbuje ją odzyskać nawet złymi stopniami i kłamstwem. Książka pokazuje, że taki sposób zdobywania uwagi nie daje radości. Kasia czuje się z nim coraz gorzej.
Odpowiedzialność i jej skutki
Najważniejszym zdarzeniem jest popołudnie, gdy Kasia ma pilnować siostry. Jej obojętność i złość omal nie kończą się tragedią. Choroba Agnieszki uświadamia jej, że jej czyny mają poważne skutki dla innych. Wyrzuty sumienia bolą bardziej niż każda kara od dorosłych. Od tej chwili Kasia zaczyna się zmieniać.
Koleżeństwo w klasie
Drugim ważnym miejscem w życiu Kasi jest szkoła. Na początku koleżanki słuchają jej, bo ma najlepsze stopnie. Gdy jest dla nich niemiła, odwracają się od niej. Antolka pokazuje, że prawdziwy szacunek klasy zdobywa się życzliwością, pożyczaniem książek i tym, że się nie skarży. Kasia uczy się tego powoli, od ustąpienia miejsca w tramwaju po zabawę w statek.
Rodzina i miłość
Rodzina Kasi jest zwyczajna, ale troskliwa. Mama ma mniej czasu, tata pracuje i wyjeżdża, a brat ma swoje sprawy. Mimo to nikt nie przestaje kochać Kasi. Rodzice nie ulegają jej humorom, ale martwią się o nią i proszą Jurka o pomoc. Z tej historii wynika, że miłości w rodzinie nie ubywa, gdy przybywa w niej dzieci.
Dorastanie do roli starszej siostry
Jurek od początku zachowuje się jak starszy brat. Kasia długo nie rozumie, co to znaczy. Uczy się tego od brata, od Antolki i w końcu od samej Agnieszki, która się do niej uśmiecha. Pod koniec chce odprowadzać siostrę do przedszkola i bawić się z nią w statek. Zrozumiała, że dzielenie się bliskimi nie odbiera jej niczego.