Cytaty — Ojciec Goriot
16 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„All is true, jest on tak prawdziwy, że każdy znajdzie w sobie, może nawet w swym sercu, te same czynniki, z których on się składa.”
Odcinek I. Narrator we wstępie zapewnia czytelnika, że opowiadany „dramat” nie jest wymysłem. Wszystkie cytaty pochodzą z przekładu Amelii Bortnowskiej z 1881 roku, udostępnionego przez Wolne Lektury. Przekład zostawia formy Eugeniusz, Delfina, Anastazja i Wiktoryna, a przydomek Vautrina podaje po francusku.
„w takim razie wasz Paryż jest kałużą.”
Odcinek IV. Rastignac reaguje wstrętem, gdy Vautrin tłumaczy, że piękna hrabina z balu pożycza pieniądze u lichwiarza.
„Ci, których powozy grzęzną w błocie, nazywają się uczciwymi ludźmi; ci, którzy brną przez nie piechotą, noszą miano łotrów.”
Odcinek IV. Odpowiedź Vautrina na słowa Rastignaca o paryskiej kałuży.
„Cytryna była dostatecznie wyciśnięta i córki wyrzuciły szczątki na ulicę.”
Odcinek VI. Księżna opowiada w salonie wicehrabiny, jak córki Goriota odsunęły się od ojca, gdy oddał im cały majątek.
„Im chłodniej będziesz pan rachował, tym dalej zajdziesz. Kto bije bez litości, tego wszyscy się boją.”
Odcinek VI. Wicehrabina, zraniona zdradą kochanka, uczy kuzyna, jak zdobywać pozycję w wielkim świecie.
„Matko moja kochana! Czy nie posiadasz jeszcze trzeciej piersi, żeby mnie zasilić?”
Odcinek VII. Początek listu, w którym Eugeniusz prosi matkę o tysiąc dwieście franków na życie w świecie.
„Nie ma na świecie zasad, są tylko wypadki, nie ma praw, są tylko okoliczności.”
Odcinek VIII. Fragment długiej przemowy Vautrina w ogrodzie pensjonatu, w której namawia Rastignaca do małżeństwa z Wiktoryną.
„Pod wielką fortuną, która powstała z niewiadomego źródła, ukrywa się zawsze zbrodnia; zapomniano o niej tylko dlatego, że była szybko spełniona.”
Odcinek VIII. Vautrin przekonuje oburzonego studenta, że uczciwość nie prowadzi do bogactwa.
„Wiesz, kiedym ja pojął Boga? Wtedy, gdy ojcem zostałem.”
Odcinek IX. Goriot w swoim nędznym pokoju opowiada Rastignacowi o miłości do córek.
„Na naszym ramieniu mniej jest hańby, niż w waszym sercu, niedołężne członki zgangrenowanego towarzystwa: najlepszy z was nie mógł mi się oprzeć.”
Odcinek XII. Aresztowany Vautrin, czyli Jakub Collin, zwraca się do zgromadzonych w jadalni stołowników. Mówi o piętnie, które galernicy mają wypalone na ramieniu.
„Ojciec musi zawsze dawać, żeby być szczęśliwym. Dawać zawsze, to znaczy być ojcem.”
Odcinek XII. Goriot cieszy się, że urządził z Delfiną mieszkanie dla Rastignaca przy ulicy d’Artois.
„Zobaczył już z bliska trzy wielkie wyrazy społeczeństwa: Posłuszeństwo, Walkę i Bunt; Rodzinę, Świat i Vautrina.”
Odcinek XIV. Rastignac wychodzi od Delfiny, która woli iść na bal, niż odwiedzić umierającego ojca.
„Ja jestem w piekle i muszę w nim pozostać.”
Odcinek XIV. Po pożegnalnym balu u wicehrabiny Rastignac mówi do Bianchona przy łóżku chorego Goriota.
„Lekarze praktykujący od dawna widzą tylko chorobę, a ja, mój drogi, widzę jeszcze chorego.”
Odcinek XV. Bianchon odpowiada Rastignacowi, który zarzuca mu, że zajmuje się Goriotem tylko jako ciekawym przypadkiem medycznym.
„Trzeba umrzeć, żeby poznać, czym są dzieci. Ach, przyjacielu! Nie żeń się, pozostań bezdzietny! Dajesz dzieciom życie, a one ci śmierć dają.”
Odcinek XV. Umierający Goriot słyszy, że żadna z córek nie przyjdzie.
„Teraz my się spróbujemy!”
Odcinek XVI. Ostatnie słowa powieści. Po pogrzebie Goriota Rastignac patrzy z cmentarza Père-Lachaise na Paryż i rzuca mu wyzwanie.
Cytaty pochodzą z utworu Ojciec Goriot, którego autorem jest Honoré de Balzac. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.