Wioletta — charakterystyka postaci

Włoska kochanka Kordiana w utworze Kordian. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.

Wioletta to młoda i piękna Włoszka, z którą Kordian mieszka w luksusowej willi pełnej luster, kwiatów i waz z lawy. Mówi, że dla niego porzuciła „lorda i Boga”, i zapewnia, że kocha go nad życie.

Kordian wystawia jej uczucie na próbę. Wyznaje, że na jej przepaskę roztopił zamek przodków, a potem mówi, że przegrał w karty wszystkie jej brylanty. Wioletta pyta najpierw o klucze, potem wybucha płaczem i gniewem: „Przegrałeś moje serce razem z klejnotami!!”. Zgadza się jeszcze jechać z nim w drogę, bo ma nadzieję na złote podkowy konia. Kiedy koń pada, a podkowy okazują się zgubione, przeklina Kordiana i odchodzi drogą, szukając złota.

Wioletta uosabia miłość kupioną za pieniądze. Po spotkaniu z nią Kordian traci ostatnie złudzenia co do kobiet.

Cechy — Wioletta

Cechy postaci Wioletta wraz z uzasadnieniem
CechaUzasadnienie w tekście
Piękna i zmysłowaKordian zachwyca się jej oczami, ustami i perłami na szyi.
ChciwaNa wieść o utracie klejnotów pyta o klucze i płacze nad brylantami, nie nad kochankiem.
FałszywaPrzysięga, że Kordian jest jej droższy nad życie, a zostawia go przy pierwszej stracie.
MściwaOdchodząc, życzy mu głodu i pragnienia.

Częste pytania — Wioletta

Kim jest Wioletta w „Kordianie”?

Włoską kochanką Kordiana z aktu II. Mieszka z nim w willi i zapewnia go o wielkiej miłości.

Jak Kordian sprawdza uczucie Wioletty?

Mówi jej, że przegrał w karty jej brylanty i że nie ma już majątku. Wioletta natychmiast zmienia ton.

Co mówi Wioletta, gdy dowiaduje się o klejnotach?

„Przegrałeś moje serce razem z klejnotami!!” Od tej chwili widzi w Kordianie tylko nędzarza.

Dlaczego Wioletta jedzie jeszcze z Kordianem?

Kordian mówi, że koń ma złote podkowy. Wioletta liczy więc jeszcze na złoto i porzuca go, gdy koń pada, a podkowy okazują się zgubione.

Czego dowiaduje się Kordian dzięki Wioletcie?

Że miłość, którą widział w Wioletcie, była przywiązaniem do pieniędzy. To jedno z rozczarowań, które poprzedzają przemianę na Mont Blanc.