Nic — charakterystyka postaci
Tytułowy intruz trzeciego opowiadania w utworze Kapelusz Pani Wrony. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Nic przychodzi do Ogrodu wieczorem i nikt tego nie zauważa. Rozsiada się tam, gdzie rosły rośliny, i zajmuje coraz więcej miejsca. Znikają nasturcje, grządka marchwi i krzak agrestu. Mieszkańcy Ogrodu są zaniepokojeni, a Bracia Ropuchowie nie potrafią go przegonić, bo z niczym nie da się pokłócić.
Pokonuje je dopiero podstęp szpaka Stacha. Szpak mówi, że Nic z pewnością nic nie umie, i każe mu coś zrobić. Nic chce pokazać, że to nieprawda, lecz każda próba kończy się niczym. Wstyd sprawia, że maleje, aż rośliny wracają na swoje miejsca. Na końcu ląduje w zakręconym słoiku.
Cechy — Nic
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Zaborcze | Zajmuje miejsce kolejnych roślin w Ogrodzie. |
| Pewne siebie | Rozsiada się w Ogrodzie, jakby był jego własnością. |
| Ambitne | Chce udowodnić, że potrafi coś zrobić. |
| Bezradne | Mimo wysiłków nie umie stworzyć niczego. |
| Wstydliwe | Kurczy się ze wstydu, gdy próby się nie udają. |
Częste pytania — Nic
Kim jest Nic?
To dziwny gość, który bez zaproszenia wprowadza się do Ogrodu.
Co znika z Ogrodu przez Nic?
Między innymi kępa nasturcji, grządka marchwi i krzak agrestu.
Kto pierwszy zauważył zmiany w Ogrodzie?
Mrówka Dorota, która zdziwiła się, że brakuje nasturcji. Potem braki odkryli kret Marcin i jeżyk Jerzyk.
Dlaczego Ropuchowie nie przegonili Nic?
Bo z kimś, kto jest niczym, nie sposób się pokłócić.
Jak skończyła się przygoda z Nic?
Nic skurczyło się ze wstydu, rośliny wróciły, a szpak Stach zamknął je w słoiku.