Streszczenie — Kajko i Kokosz. Szkoła latania

Czarownica Jaga daje mężowi, zbójowi Łamignatowi, czarodziejską fujarkę dającą nadludzką siłę. Tego samego wieczoru kasztelan Mirmił wraca z polowania z Kajkiem i Kokoszem, ale strażnicy nie wpuszczają ich do własnego grodu. Nocą w lesie woje padają najpierw ofiarą Łamignata, który wypróbowuje nową fujarkę, a potem zbójcerzy.

Rano Mirmił wydaje rozkaz: brama ma być zawsze otwarta. Zbójcerze natychmiast to wykorzystują — w przebraniu wchodzą do grodu, wszczynają awanturę w klubo-gospodzie i napadają na dom kasztelana. Kajko i Kokosz z pomocą mieszkańców ich przepędzają.

Krwawy Hegemon zmienia więc metodę. Roztacza przed Mirmiłem wizję podniebnych lotów. Kasztelan próbuje najpierw latać na miotle u czarownicy Jagi, rozwala jej dach i nabawia się potłuczeń, a potem — znów za podszeptem Hegemona — wyrusza z Kajkiem i Kokoszem do Wyższej Szkoły Latania na Łysej Górze. Zdobywa tam dyplom, latający kufer i maść latania, ale kufer rozbija się podczas powrotu.

W tym samym czasie zbójcerze szturmują pozbawiony najlepszych wojów gród. Pierwsze natarcie mieszkańcy odpierają dzięki Łamignatowi i Jadze, a Mirmił z Kajkiem i Kokoszem wracają w samą porę i rozbijają napastników latającym pniem. Na zwycięskiej uczcie kasztelan otrzymuje tytuł Mirmiła Walecznego.

Fujarka dla Łamignata

Zbój Łamignat narzeka na brak sił. Jego żona, czarownica Jaga, postanawia mu pomóc i daje mu czarodziejską fujarkę, w której zaklęta jest moc dająca nadludzką siłę. Łamignat, zachwycony prezentem, rusza w las, żeby sprawdzić, jak działa.

Noc pod bramą

Tego samego dnia kasztelan Mirmił wraca z polowania w towarzystwie swoich dwóch najlepszych wojów, Kajka i Kokosza. Zmierzch zapada szybciej, niż się spodziewali, a strażnicy — trzymając się przepisów — nie wpuszczają ich do własnego grodu po zamknięciu bramy.

Trójka błądzi po ciemku w lesie. Najpierw wpadają na Łamignata, który właśnie wypróbowuje swoją nową fujarkę i traktuje ich jak wymarzony cel do prób. Potem, już poturbowani, trafiają na zasadzkę zbójcerzy. Do grodu docierają dopiero o świcie.

Rozkaz o otwartej bramie

Pierwszym rozkazem, jaki Mirmił wydaje po powrocie, jest zakaz zamykania bramy. Decyzja podjęta ze złości okazuje się katastrofalna — wieść o niej dociera do zbójcerzy tego samego dnia.

Zbójcerze w grodzie

Zbójcerze przebierają się i wchodzą do warowni jak zwykli goście. W klubo-gospodzie wszczynają awanturę, a druga grupa napada na dom Mirmiła. Na posterunku stoją jednak Kajko i Kokosz, którzy z pomocą mieszkańców rozpoznają napastników i wyrzucają ich za bramę. Pierwszy plan Krwawego Hegemona kończy się porażką.

Podszept Hegemona

Wódz zbójcerzy wyciąga z tego wniosek: grodu nie zdobędzie, dopóki bronią go Kajko i Kokosz. Trzeba ich stamtąd wyprowadzić. Hegemon zjawia się więc przy Mirmile i zaczyna mu opowiadać o lataniu — o tym, jak wspaniale jest szybować nad grodem i jak podziwiany będzie kasztelan, który to potrafi. Mirmił łapie się na to natychmiast.

Nauka u czarownicy Jagi

Pierwszym pomysłem jest nauka jazdy na miotle u Jagi, ciotki Kokosza. Lekcje kończą się serią katastrof: Mirmił nie panuje nad miotłą, rozwala czarownicy dach i sam ledwo uchodzi z życiem. Obolały wraca do grodu przekonany, że z latania nici.

Wyprawa na Łysą Górę

Wtedy Hegemon zjawia się po raz drugi i podsuwa kasztelanowi nowy pomysł: Wyższą Szkołę Latania na Łysej Górze. Mimo protestów żony, Lubawy, Mirmił wyrusza w drogę — i zabiera ze sobą obu najlepszych wojów, czyli dokładnie to, o co Hegemonowi chodziło.

Podróż jest pasmem przygód, między innymi z bolącym zębem jednego z bohaterów. Cała trójka dociera jednak na miejsce. Mirmił kończy kurs, zdobywa dyplom z umiejętności latania i kupuje dwa przedmioty: latający kufer oraz maść latania.

Twarde lądowanie

Droga powrotna kufrem kończy się tak, jak można się było spodziewać. Po kilku przygodach kufer rozbija się podczas twardego lądowania, a bohaterowie muszą dokończyć drogę pieszo.

Szturm na gród

Zbójcerze wykorzystują nieobecność Mirmiła, Kajka i Kokosza i atakują gród. Obrona jest słaba — najlepsi woje są daleko. Mieszkańców ratuje nieoczekiwana pomoc: Łamignat ze swoją fujarką i czarownica Jaga stają po stronie warowni i pomagają odeprzeć pierwsze natarcie.

Powrót i zwycięstwo

Mirmił z Kajkiem i Kokoszem wracają w ostatniej chwili. Do rozbicia zbójcerzy używają latającego pnia drzewa — jedynego pożytku, jaki ostatecznie przyniosła cała nauka latania. Napastnicy uciekają.

Uczta

Gród świętuje. Na zwycięskiej uczcie mieszkańcy nadają kasztelanowi tytuł Mirmiła Walecznego — przyznany nie za dyplom z Łysej Góry, lecz za to, że wrócił na czas i stanął do obrony swoich ludzi.