Problematyka — Hamlet
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Zemsta i jej granice
Duch żąda od syna odwetu i Hamlet przysięga go dokonać. Sztuka pokazuje jednak, jak trudno sprostać temu nakazowi. Hamlet sprawdza, czy Duch nie jest diabłem, a gdy ma pewność, oszczędza modlącego się króla. Szekspir zestawia go z dwoma innymi mścicielami. Laertes działa natychmiast, ale daje się wciągnąć w podstęp i sam ginie od trucizny. Fortynbras rezygnuje z odwetu i zyskuje najwięcej. Hamlet zabija Klaudiusza dopiero wtedy, gdy sam umiera od trucizny.
Myśl i czyn
Hamlet wie, co powinien zrobić, a mimo to zwleka. W monologu „Być albo nie być” mówi, że rozwaga czyni ludzi tchórzami, a na widok wojska Fortynbrasa wyrzuca sobie gnuśność. Jego wahanie wynika ze skrupułów, z niepewności i z niechęci do świata, w którym zemsta niczego nie naprawi. Od imienia bohatera nazywa się hamletyzmem postawę człowieka, który nie potrafi przejść od rozważań do działania.
Władza i zepsucie państwa
Klaudiusz zdobył tron zbrodnią, która zatruwa całe państwo. Marcellus mówi, że w państwie duńskim coś jest chorobliwego, a Hamlet nazywa Danię więzieniem. Na dworze kwitną podsłuch i pochlebstwo: Poloniusz szpieguje, Rozenkranc i Gildenstern składają raporty królowi, Ozryk przytakuje każdemu zdaniu.
Pozór i prawda
Prawie wszyscy w „Hamlecie” grają. Hamlet udaje szaleńca, król udaje zatroskanego ojczyma, Poloniusz i Klaudiusz ukrywają się za obiciem. Prawdę wydobywa na światło dzienne teatr: sztuka o zabójstwie Gonzagi zmusza króla do zdjęcia maski.
Śmierć i przemijanie
Sztuka zaczyna się wkrótce po pogrzebie króla, a kończy stosem ciał. Hamlet zastanawia się nad samobójstwem, nad snem śmierci i nad tym, co czeka człowieka po niej. Na cmentarzu trzyma czaszkę Yoryka i mówi, że nawet Aleksander Wielki obrócił się w proch.
Miłość, rodzina i kobiety
Hamlet nie może wybaczyć matce ślubu z bratobójcą, a zawód przenosi na wszystkie kobiety: „Słabości, nazwisko Twoje: kobieta”. Odtrąca Ofelię, która słucha ojca i brata, a po śmierci ojca traci zmysły. W sztuce ścierają się trzy rodziny: Hamleta, Poloniusza i Fortynbrasa. W każdej syn musi zmierzyć się ze śmiercią ojca.