Cytaty — Baśnie
16 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Kto umiał zdobyć przyjaźń jaskółki, ten godzien zostać królową elfów.”
„Calineczka”. Król elfów odpowiada Calineczce, która nie wie, czy jest warta korony. Cytaty pochodzą z przekładu Cecylii Niewiadomskiej, udostępnionego przez Wolne Lektury według wydania Gebethnera i Wolffa z 1931 roku. W tym przekładzie bohaterka „Małej syrenki” nazywa się Syrena, królowa śniegu jest pisana małą literą, a Karen z „Czerwonych bucików” to Karusia.
„Syrena łez nie ma i dlatego cierpi bardziej od człowieka.”
„Mała syrenka”. Najmłodsza syrena zostaje sama, gdy siostry wypływają na powierzchnię, i chciałaby płakać.
„kochałaś i cierpiałaś, umiałaś poświęcić — własne szczęście i życie dla szczęścia człowieka”
„Mała syrenka”. Córy powietrza tłumaczą syrenie, dlaczego nie zamieniła się w pianę morską.
„Jestem wynagrodzony dostatecznie — mówił — widziałem łzy w twych oczach, o monarcho: to najwyższa nagroda dla śpiewaka.”
„Słowik”. Słowik odmawia przyjęcia złotego pantofla po pierwszym występie w pałacu.
„Ja w pałacu żyć nie umiem, nie mogę tu wić gniazda; ja potrzebuję swobody i lasu.”
„Słowik”. Słowik odpowiada uzdrowionemu cesarzowi, który chce go zatrzymać na zawsze.
„Trudno być stałym, jeśli ukochana przeleży pięć lat w rynnie i cierpi tam okropne męki.”
„Bąk i piłka”. Ironiczne zakończenie baśni. Pozłacany bąk przestaje myśleć o piłce, którą spotkał na śmietniku.
„O, dzięki Bogu, że jestem tak brzydkie! — zawołało kaczątko. — Pies mnie nawet tknąć nie chciał.”
„Brzydkie kaczątko”. Podczas polowania na błocie pies myśliwski omija kaczątko.
„Nie marzyłem o takim szczęściu — nie marzyłem!”
„Brzydkie kaczątko”. Ostatnie słowa baśni. Kaczątko widzi w wodzie swoje odbicie i wie już, że jest łabędziem.
„Wszystko, wszystko minęło… Wszystko minęło, wszystko!… I nie powróci…”
„Choinka”. Wyrzucone na podwórze, suche drzewko wspomina las, wigilię i myszy.
„Gorzej jeszcze, jeżeli okruszyna lustra wpadła komu do serca.”
„Królowa śniegu”, opowieść I „Czarodziejskie zwierciadło”. Narrator wyjaśnia, co się dzieje z ludźmi, w których trafiły okruchy lustra.
„Co ja kocham na tym świecie? Złote słonko, cudne kwiecie! Boże ptaszki śpiewające, Jasne rosy, w kwiatach drżące,”
„Królowa śniegu”, opowieść II „Sąsiedzi”. Początek piosenki, którą dzieci śpiewają w ogródku na dachu. W lodowym pałacu Gerda zaśpiewa ją Kajowi.
„Takiej władzy nie może dać jej nikt na świecie i od nas ona jej nie potrzebuje, bo źródło potęgi ma we własnym swym sercu, a tym źródłem jest dobroć, miłość i niewinność.”
„Królowa śniegu”, opowieść VI „Laponka i Eskimoska”. Odpowiedź na prośbę rena o napój dający siłę dwunastu mężczyzn.
„Jeśli zdołasz ułożyć ten wyraz, będziesz wolny, a ja daruję ci cały świat i nowe łyżwy.”
„Królowa śniegu”, opowieść VII „W pałacu królowej śniegu”. Królowa mówi Kajowi o słowie „kocham”, którego chłopiec nie umie ułożyć z lodu.
„Bo w sercu miała tylko czerwone buciki.”
„Czerwone buciki”. Karusia w kościele nie może się modlić, bo myśli tylko o swoich bucikach.
„O, babciu, weź mnie z sobą! — zawołało dziecko.”
„Dziewczynka z zapałkami”. Dziewczynka widzi w płomieniu zapałki zmarłą babkę.
„Nikt się nie domyślił, co widziała przed śmiercią w świetle tych kilku drewienek i w jakim blasku wstąpiła do nieba w objęciach zmarłej babki.”
„Dziewczynka z zapałkami”. Ostatnie zdanie baśni. Rano ludzie znajdują zamarznięte dziecko.
Cytaty pochodzą z utworu Baśnie, którego autorem jest Hans Christian Andersen. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.