Cytaty — Balladyna
14 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Która więcej malin zbierze, Tę za żonę pan wybierze.”
Akt I. Sługa Goplany podsuwa Kirkorowi warunek konkursu. Od tych dwóch wersów zaczyna się cała tragedia.
„Obie kochają, więc niesprawiedliwość Poniesie jedna, jeśli wezmę drugą.”
Akt I. Hrabia tłumaczy, dlaczego nie potrafi wybrać między siostrami — i dlaczego godzi się na rozstrzygnięcie konkursem.
„Bo też widzisz, siostro, że ten dzbanek To moje szczęście, mój mąż, mój kochanek, Moje sny złote i mój ślubny wianek, I wszystko moje…”
Akt II. Alina tłumaczy siostrze, czym jest dla niej pełny dzban malin. To jej ostatnia dłuższa wypowiedź przed śmiercią.
„Oddaj mi ten dzbanek.”
Akt II. Żądanie rzucone, jak zaznacza didaskalium, z wściekłością natrętną — ostatnie słowa przed zbrodnią.
„Kobieta, siostra — nie siostra… Krwi plama Tu — i tu — i tu —”
Akt II. Pierwsze słowa po zabójstwie. Bohaterka pokazuje na czoło, na którym pojawia się plama nie do zmycia.
„Z ręką rycerza i ze zbrodni ręką; A ręka zbrodni dalej zaprowadzi.”
Akt II. Nimfa Gopła przewiduje, dokąd zaprowadzi Balladynę pierwsza zbrodnia.
„Ale natura zbrodnią pogwałcona Mścić się będzie — idź do chaty.”
Akt II. Zapowiedź kary, która spełni się dopiero w akcie piątym — i uzasadnienie, dlaczego wyrok wykona siła wyższa.
„Która więcej malin zbierze, Tę za żonę pan wybierze.”
Akt IV. Ta sama piosenka wraca na uczcie w zamku i doprowadza Balladynę do obłędu. Zbrodnia okazuje się czymś, co można usłyszeć.
„A wszystkim niechaj rządzi sprawiedliwość.”
Akt V. Zasada, którą kanclerz przypomina nowej królowej przed rozpoczęciem sądów.
„Takich Bóg ukarze. Do ciebie ziemski wyrok dać należy”
Akt V. Rozgraniczenie kary boskiej i wyroku ziemskiego, postawione przed Balladyną tuż przed jej własnym osądzeniem.
„Radź się sumnienia i sądź.”
Akt V. Ostatnie wezwanie do wydania wyroku — w sprawie, w której oskarżoną jest sama sędzia.
„Winna śmierci!”
Akt V. Wyrok wydany na samą siebie, po długim milczeniu. Zaraz po tych słowach uderza piorun.
„Król-kobieta piorunem boskim zastrzelony; Zamiast w koronacyjne bić w pogrzebu dzwony!”
Akt V. Ostatnie słowa dramatu, tuż przed epilogiem.
„Że gałązka laurowa lepsza od korony, Bo w laur piorun nie bije ani głowie szkodzi.”
Epilog. Kronikarz komentuje piorun i koronę — żartobliwa puenta, którą Słowacki zamyka całą tragedię.
Cytaty pochodzą z utworu Balladyna, którego autorem jest Juliusz Słowacki. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.