Mieszkańcy sześciu asteroid — charakterystyka postaci
Król, pyszałek, pijak, biznesmen, latarnik i geograf w utworze Mały Książę. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Po opuszczeniu swojej planety Mały Książę odwiedza sześć sąsiednich asteroid. Na każdej mieszka dokładnie jeden dorosły i każdy jest alegorią jednej ludzkiej wady. Schemat jest za każdym razem ten sam: przybycie, krótka rozmowa, wniosek o dorosłych, odlot.
Król w purpurze i gronostajach jest monarchą absolutnym, który nie ma ani jednego poddanego. Nigdy nie spotyka się z nieposłuszeństwem, bo rozkazuje wyłącznie to, co i tak się zdarzy. Wypowiada przy tym dwa zdania, które nie są absurdalne: że od każdego trzeba wymagać tego, co może dać, i że znacznie trudniej jest sądzić samego siebie niż innych.
Pyszałek słyszy wyłącznie pochwały i prosi gościa, żeby mu klaskał. Uważa się za najpiękniejszego, najlepiej ubranego, najbogatszego i najinteligentniejszego człowieka na planecie, na której mieszka sam.
Pijak siedzi wśród butelek pełnych i pustych. Pije, żeby zapomnieć — że się wstydzi. Wstydzi się, że pije. Ta rozmowa jest najkrótsza i najbardziej ponura w całej książce.
Biznesmen liczy gwiazdy i uważa je za swoją własność, bo pierwszy na to wpadł. Zapisuje liczbę na kartce i chowa ją do szuflady. Na pytanie, co gwiazdom z tego przychodzi, nie umie odpowiedzieć — a Mały Książę zauważa, że jego róża i wulkany mają z niego pożytek, bo ich doglądać.
Latarnik jest jedynym wyjątkiem. Jego planeta jest tak mała, że mieści tylko latarnię i jego samego, a kręci się tak szybko, że doba trwa minutę. Zapala i gasi bez chwili przerwy, bo zasady to zasady. Mały Książę myśli o nim, że jako jedyny nie zajmuje się wyłącznie sobą — i że tylko z nim mógłby się zaprzyjaźnić.
Geograf pisze grube księgi i nigdy nie opuścił gabinetu, bo od chodzenia w teren są odkrywcy. Nie zapisuje kwiatów, bo są efemeryczne, czyli zagrożone rychłym zniknięciem. To od niego bohater słyszy to słowo po raz pierwszy i to on radzi mu odwiedzić Ziemię.
Cechy — Mieszkańcy sześciu asteroid
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Król | Potrzeba władzy doprowadzona do absurdu: monarcha absolutny bez jednego poddanego. |
| Pyszałek | Próżność, która nie słyszy niczego poza pochwałą. |
| Pijak | Nałóg zamknięty w błędne koło: pije, żeby zapomnieć, że się wstydzi picia. |
| Biznesmen | Chciwość gromadząca rzeczy, z których nikt nie ma pożytku. |
| Latarnik | Wierność obowiązkowi, który stracił sens — jedyny, którym bohater nie gardzi. |
| Geograf | Wiedza oderwana od doświadczenia, spisywana wyłącznie ze słyszenia. |
Częste pytania — Mieszkańcy sześciu asteroid
Ile planet odwiedził Mały Książę przed Ziemią?
Sześć. Były to asteroidy oznaczone numerami od 325 do 330, a na każdej mieszkał jeden dorosły: król, pyszałek, pijak, biznesmen, latarnik i geograf. Ziemia była siódmą planetą jego podróży.
Co symbolizuje każda z planet?
Jedną ludzką wadę. Król to żądza władzy, pyszałek próżność, pijak ucieczka w nałóg, biznesmen chciwość, geograf wiedza oderwana od doświadczenia. Latarnik jest wyjątkiem — reprezentuje wierność obowiązkowi, nawet gdy ten stracił sens.
Dlaczego latarnik jest oceniany inaczej niż reszta?
Bo jako jedyny zajmuje się czymś poza sobą. Mały Książę myśli, że wszyscy inni by nim pogardzali, a jemu jako jedyny nie wydaje się śmieszny. Dodaje, że tylko z nim mógłby się zaprzyjaźnić, gdyby jego planeta nie była za mała dla dwóch osób.
Na czym polega absurd króla?
Rządzi planetą, na której nie ma nikogo poza nim. Żeby nigdy nie spotkać się z nieposłuszeństwem, rozkazuje wyłącznie to, co i tak się wydarzy — na przykład każe słońcu zachodzić o porze, o której ono i tak zachodzi. Na odchodne mianuje gościa ambasadorem, żeby mieć poddanego.
Co robi biznesmen z gwiazdami?
Liczy je i uważa za swoją własność, bo pierwszy wpadł na pomysł ich posiadania. Wynik zapisuje na kartce i chowa do szuflady w banku. Mały Książę zauważa, że sam jest pożyteczniejszy, bo jego róża i wulkany mają z niego korzyść — on ich dogląda.
Czego Mały Książę dowiaduje się od geografa?
Dwóch rzeczy. Po pierwsze, że geografowie nie zapisują kwiatów, bo są efemeryczne, czyli zagrożone rychłym zniknięciem — i dopiero wtedy bohater zaczyna się bać o swoją różę. Po drugie, to geograf radzi mu odwiedzić Ziemię, którą poleca jako planetę o dobrej reputacji.