Faun Tumnus — charakterystyka postaci
Pierwszy mieszkaniec Narnii spotkany przez Łucję w utworze Opowieści z Narnii. Lew, czarownica i stara szafa. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Tumnus jest faunem: pół człowiekiem, pół kozłem, z parasolem i naręczem paczek. To pierwszy mieszkaniec Narnii, jakiego spotyka Łucja, i to od niego dziewczynka dowiaduje się wszystkiego — jak nazywa się kraina, kto nią rządzi i dlaczego od stu lat trwa zima.
Zaprasza ją do swojej jaskini na herbatę z grzankami. Wnętrze jest ciepłe i domowe, z półką książek i portretem ojca nad kominkiem. Tumnus gra na flecie, opowiada o dawnych czasach, a potem zaczyna płakać — bo ma rozkaz wydawać Białej Czarownicy każde spotkane ludzkie dziecko i właśnie zamierzał to zrobić.
Nie robi tego. Odprowadza Łucję do latarni i sam ponosi konsekwencje: zostaje aresztowany, a jego jaskinia zdemolowana. Do końca książki pozostaje kamiennym posągiem na dziedzińcu zamku Czarownicy, dopóki Aslan nie przywróci mu życia tchnieniem.
Postać Tumnusa ma dla całej powieści znaczenie założycielskie także poza fabułą: Lewis twierdził, że cała Narnia wyrosła z jednego obrazu, który nosił w głowie od szesnastego roku życia — fauna niosącego paczki przez zaśnieżony las.
Cechy — Faun Tumnus
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Życzliwy | Zaprasza obcą dziewczynkę na herbatę i traktuje ją z całą powagą. |
| Tchórzliwy z konieczności | Służy Czarownicy ze strachu, nie z przekonania — i sam to przed sobą nazywa. |
| Zdolny do skruchy | Przyznaje się Łucji do swojego zamiaru, zanim zdąży go wykonać. |
| Odważny w decydującym momencie | Odprowadza dziewczynkę do latarni, wiedząc, czym to grozi. |
| Samotny | Mieszka sam, z portretem ojca nad kominkiem i wspomnieniem dawnych, lepszych czasów. |
Częste pytania — Faun Tumnus
Kim jest faun Tumnus?
Pierwszym mieszkańcem Narnii, którego spotyka Łucja — faunem, czyli istotą pół człowiekiem, pół kozłem. To od niego dziewczynka dowiaduje się, czym jest Narnia.
Co Tumnus opowiada Łucji?
Że kraina nazywa się Narnia, że rządzi nią Biała Czarownica i że z jej powodu zawsze jest tu zima, a nigdy nie ma świąt. Opowiada też o dawnych, lepszych czasach.
Dlaczego Tumnus płacze?
Bo ma rozkaz wydawać Białej Czarownicy każde spotkane ludzkie dziecko i właśnie zamierzał to zrobić. Wyznaje to Łucji sam, zanim zdąży wykonać plan.
Co spotyka Tumnusa za pomoc Łucji?
Zostaje aresztowany, jego jaskinia jest demolowana, a on sam trafia na dziedziniec zamku Czarownicy jako kamienny posąg. Życie przywraca mu Aslan po zmartwychwstaniu.
Jaką rolę pełni Tumnus w całej powieści?
Wprowadza czytelnika w świat Narnii i pokazuje, że nawet ci, którzy służą tyranowi, robią to często ze strachu, a nie z przekonania. To pierwszy w tej książce przykład wyboru między posłuszeństwem a przyzwoitością.
Dlaczego postać fauna jest ważna dla genezy Narnii?
Bo od niej wszystko się zaczęło. Lewis pisał, że cała Narnia wyrosła z jednego obrazu, który nosił w głowie od szesnastego roku życia: fauna niosącego paczki przez zaśnieżony las.