Oskar — charakterystyka postaci
Główny bohater i narrator, autor listów do Boga w utworze Oskar i pani Róża. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Oskar ma dziesięć lat i leży w szpitalu. Choruje na białaczkę, a przeszczep, który miał go uratować, się nie udał. Koledzy nazywają go Jajogłowym, bo po leczeniu nie ma włosów. Jest bystry, przekorny i bardzo spostrzegawczy. Szybko zauważa, że lekarze przestali się do niego uśmiechać, a dorośli zbywają jego pytania o śmierć.
Na początku jest pełen gniewu. Czuje się winny, bo myśli, że rozczarował lekarzy, i jest wściekły na rodziców, którzy boją się z nim rozmawiać. Ufa tylko pani Róży. Za jej namową pisze listy do Boga, choć wcześniej w Niego nie wierzył. W listach opowiada o szpitalu, kolegach, miłości do Peggy Blue i o swoich lękach.
Gra w dzień, który trwa dziesięć lat, pozwala mu w krótkim czasie dojrzeć. Oskar uczy się kochać, przepraszać i wybaczać. Godzi się z rodzicami, pociesza doktora Düsseldorfa i odkrywa, że świat trzeba oglądać tak, jakby widziało się go pierwszy raz. Umiera spokojnie, w chwili gdy bliscy na moment wyszli z sali.
Cechy — Oskar
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Szczery | Pisze do Boga bez owijania w bawełnę o swoich lękach, złości i uczuciach. |
| Spostrzegawczy | Po minach lekarzy domyśla się, że operacja się nie udała. |
| Gniewny, ale zdolny do przebaczenia | Nazywa rodziców tchórzami, a potem godzi się z nimi w Boże Narodzenie. |
| Zabawny | Opisuje szpital i kolegów z humorem, nawet gdy pisze o poważnych sprawach. |
| Kochający | Chce bronić Peggy Blue przed duchami i martwi się jej operacją. |
| Odważny | Coraz spokojniej mówi o własnej śmierci. |
| Wrażliwy na innych | Pociesza doktora Düsseldorfa, który czuje się winny, że go nie wyleczył. |
| Dojrzewający duchowo | Od niewiary przechodzi do prawdziwej rozmowy z Bogiem. |
Częste pytania — Oskar
Kim jest Oskar?
Dziesięcioletnim chłopcem chorym na białaczkę, głównym bohaterem i narratorem powieści. To on pisze trzynaście z czternastu listów do Boga.
Ile lat ma Oskar?
Dziesięć. Według gry pani Róży każdy kolejny dzień liczy jednak jako dziesięć lat, więc pod koniec ma już ponad sto lat.
Dlaczego Oskar nazywany jest Jajogłowym?
Bo po leczeniu stracił włosy i ma łysą głowę. Tak nazywają go koledzy ze szpitala.
Jak Oskar dowiaduje się, że umrze?
Podsłuchuje pod drzwiami gabinetu rozmowę doktora Düsseldorfa z rodzicami. Lekarz mówi im, że nie da się już go uratować.
Dlaczego Oskar jest zły na rodziców?
Bo boją się z nim rozmawiać o śmierci, udają, że nic się nie stało, i przywożą prezenty zamiast prawdy. Chłopiec nazywa ich tchórzami.
Dlaczego Oskar pisze listy do Boga?
Namówiła go do tego pani Róża. Uważała, że łatwiej mu będzie wyrazić w listach myśli, których nie mówi nikomu.
Czy Oskar wierzy w Boga?
Na początku nie. Pisze, że nigdy nie wierzył i nie wie, jak się do Boga zwracać. Z czasem listy stają się dla niego prawdziwą rozmową, a w jedenastym liście odkrywa coś, co nazywa tajemnicą Boga.
Kogo kocha Oskar?
Peggy Blue, dziewczynkę z tego samego szpitala. Uważa ją za żonę, kłóci się z nią, godzi i bardzo przeżywa jej wyjazd do domu.
Jakie odkrycie robi Oskar pod koniec życia?
Że świat trzeba codziennie oglądać tak, jakby widziało się go po raz pierwszy. Chce, by tę tajemnicę poznali też jego rodzice.
Jak Oskar zmienia się w ciągu powieści?
Od gniewnego, zamkniętego w sobie chłopca do kogoś, kto potrafi wybaczać, pocieszać innych i pogodnie myśleć o śmierci.
Jak umiera Oskar?
Spokojnie, w chwili gdy rodzice i pani Róża wyszli z sali na kawę. Pani Róża uważa, że chciał oszczędzić im widoku swojej śmierci.
Jak Oskar traktuje doktora Düsseldorfa?
Na początku obawia się jego smutnej miny, ale w dziewiątym liście pociesza go i mówi, że lekarz nie powinien się obwiniać, bo zrobił wszystko, co mógł.