Pani Róża — charakterystyka postaci

Wolontariuszka, przyjaciółka i przewodniczka Oskara w utworze Oskar i pani Róża. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.

Pani Róża jest najstarszą z wolontariuszek, które odwiedzają chore dzieci w szpitalu. Nie chce zdradzić, ile ma lat. Oskarowi opowiada, że w młodości była zapaśniczką i jako Dusicielka z Langwedocji pokonywała na ringu słynne przeciwniczki. Te barwne historie bawią chłopca i dodają mu sił, choć łatwo się domyślić, że w dużej części są zmyślone.

Odróżnia się od innych dorosłych tym, że nie ucieka przed trudnymi pytaniami. Mówi Oskarowi prawdę, ale z czułością. Zachęca go, żeby pisał do Boga, i wymyśla grę, w której każdy dzień trwa dziesięć lat. Wyprasza u doktora zgodę na codzienne wizyty i towarzyszy chłopcu do końca.

Pani Róża jest osobą wierzącą, ale niczego nie narzuca. Zabiera Oskara do kaplicy i tłumaczy, czym różni się ból fizyczny od cierpienia duchowego. Pomaga mu też pogodzić się z rodzicami. W ostatnim liście pisze, że Oskar dał jej wiele radości i umocnił jej wiarę.

Cechy — Pani Róża

Cechy postaci Pani Róża wraz z uzasadnieniem
CechaUzasadnienie w tekście
SzczeraJako jedyna nie zbywa pytań Oskara o śmierć.
Pełna humoruOpowiada o swoich walkach zapaśniczych jako Dusicielka z Langwedocji.
MądraWymyśla grę w dzień, który trwa dziesięć lat, i pomaga chłopcu przeżyć całe życie.
CierpliwaPozwala Oskarowi wyrzucić z siebie gniew na rodziców, zamiast go strofować.
Głęboko wierzącaZachęca do rozmowy z Bogiem i tłumaczy sens cierpienia w kaplicy.
OddanaOdwiedza Oskara codziennie aż do jego śmierci.
PojednawczaW Boże Narodzenie przekonuje chłopca, by zawiadomił rodziców i spędził z nimi święta.

Częste pytania — Pani Róża

Kim jest pani Róża?

Starszą wolontariuszką, która odwiedza chore dzieci w szpitalu. Zaprzyjaźnia się z Oskarem i towarzyszy mu w ostatnich dniach życia.

Dlaczego Oskar nazywa ją Ciocią Różą?

Bo jest mu bliska jak ktoś z rodziny. Tylko on tak się do niej zwraca. W pewnej chwili nawet ją adoptuje.

Czy pani Róża była zapaśniczką?

Tak twierdzi. Opowiada Oskarowi o walkach, które stoczyła jako Dusicielka z Langwedocji. Opowieści te są barwne i trudno w nie do końca uwierzyć, ale dodają chłopcu odwagi.

Co pani Róża proponuje Oskarowi?

By pisał listy do Boga i by każdy z ostatnich dni traktował jak dziesięć lat życia.

Jak pani Róża pomaga Oskarowi pogodzić się z rodzicami?

Gdy w Boże Narodzenie chłopiec ucieka do jej domu, przekonuje go, że rodzice też cierpią i też kiedyś umrą. Zawiadamia ich i wszyscy spędzają święta razem.

Kto pisze ostatni list?

Pani Róża. Zawiadamia w nim Boga o śmierci Oskara i dziękuje za to, że mogła go poznać.