Bohater epilogu — charakterystyka postaci
Dawny współwięzień z Witebska, donosiciel w utworze Inny świat. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Narrator poznał go w czerwcu 1940 roku w więzieniu w Witebsku. Nowy więzień przyniósł do celi wiadomość, że Paryż upadł, i rozpłakał się. Nikt nie zareagował, bo w celi nikt nikomu nie ufał. Narrator zaryzykował i zaprzyjaźnił się z nim.
Spotykają się ponownie w czerwcu 1945 roku w Rzymie. Mężczyzna opowiada, że trafił do łagru nad Peczorą. Aby uniknąć śmierci przy wyrębie lasu, podpisał fałszywe zeznania przeciw czterem Niemcom ze swojej brygady. Od tamtej pory szuka kogoś, kto przeżył obóz i powie mu jedno słowo: „rozumiem”. Narrator milczy. Mężczyzna wychodzi bez pożegnania.
Cechy — Bohater epilogu
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Wrażliwy | Płacze w celi na wieść o upadku Paryża. |
| Słaby | Ratuje własne życie kosztem niewinnych ludzi. |
| Dręczony wyrzutami sumienia | Szuka kogoś, kto go zrozumie. |
| Samotny | Wychodzi bez pożegnania, gdy narrator milczy. |
Częste pytania — Bohater epilogu
Kim jest bohater epilogu „Innego świata”?
Dawnym współwięźniem narratora z więzienia w Witebsku, który ogłosił w celi upadek Paryża.
Co zrobił bohater epilogu w łagrze?
Złożył fałszywe zeznania przeciw czterem Niemcom ze swojej brygady, żeby uniknąć śmiertelnie ciężkiej pracy.
Czego oczekuje od narratora?
Żeby narrator, który sam przeżył łagier, powiedział mu, że go rozumie.
Jak reaguje narrator?
Milczy. Nie potrafi wypowiedzieć słowa „rozumiem”.
Gdzie i kiedy odbywa się spotkanie?
W czerwcu 1945 roku w Rzymie, w pokoju hotelowym z widokiem na Piazza Colonna.