Problematyka — Złodziejka książek
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Siła słowa
Słowa działają w powieści w obie strony. Hitler zdobył władzę przemówieniami i książką, a jego słowa prowadzą ludzi do nienawiści. Ta sama siła pozwala jednak Liesel przetrwać. Czytanie leczy ją z koszmarów, uspokaja ludzi w schronie i pomaga Maksowi wrócić do życia. Max zamalowuje strony Mein Kampf i pisze na nich opowieść o przyjaźni. Pod koniec Liesel ma do słów żal, bo widziała, ile zła wyrządziły, a mimo to pisze własną książkę.
Zwyczajni ludzie w czasach totalitaryzmu
Powieść pokazuje Niemcy oczami biednych mieszkańców jednej ulicy. Nie wszyscy są nazistami. Hans nie wierzy w hasła partii, a Steinerowie nie chcą oddać syna do szkoły dla wybranych. Mimo to wszyscy muszą udawać, salutować i milczeć. Kto okaże litość więźniowi, naraża siebie i rodzinę. Czytelnik zastanawia się więc, ile odwagi wymagała wtedy zwykła przyzwoitość.
Pomoc prześladowanym
Hubermannowie ryzykują życie, bo Hans obiecał kiedyś pomóc rodzinie przyjaciela, który go ocalił. Ukrywają Maksa przez wiele miesięcy, choć sami są biedni i głodni. Liesel uczy się dotrzymywać tajemnicy i opiekuje się chorym. Hans podaje chleb więźniowi, choć wie, że ktoś to zobaczy. W czasach Zagłady za taką pomoc groziła śmierć, więc nawet drobny gest wymagał odwagi.
Śmierć i przemijanie
Narratorem jest Śmierć, a wojna daje jej coraz więcej pracy. Śmierć nie jest tu jednak potworem. Zmęczona i smutna, przygląda się ludziom ze współczuciem. Liesel traci kolejno brata, matkę, przyjaciół i przybranych rodziców. Uczy się żyć z żałobą. Narratorka, która widziała tyle umierania, tym uważniej patrzy na każdy dobry gest żywych.
Rodzina z wyboru i przyjaźń
Liesel znajduje nową rodzinę u obcych ludzi. Hans zostaje jej prawdziwym tatą, a szorstka Rosa okazuje się kochającą matką. Rudy jest najwierniejszym przyjacielem, a Max kimś w rodzaju starszego brata. Także Ilsa Hermann, samotna po śmierci syna, przywiązuje się do dziewczynki. Te więzi powstają w biedzie i strachu, a mimo to okazują się trwałe.
Dorastanie
Na początku Liesel jest przestraszonym dzieckiem, które nie umie przeczytać ani jednego słowa. Z każdą częścią staje się bardziej samodzielna. Zaczyna rozumieć politykę, potrafi kłamać, by chronić bliskich, i umie się postawić dorosłym. Na końcu sama spisuje własne życie. Dorastanie przebiega razem z nauką czytania i pisania.