Problematyka — Zaczarowana zagroda
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Ciekawość i praca naukowca
Profesor i jego pomocnicy chcą odpowiedzieć na proste pytanie, dokąd zimą odchodzą pingwiny. Żeby to sprawdzić, potrzebują planu, cierpliwości i pomocy wielu ludzi. Badanie przyrody oznacza ciężką pracę w terenie. Trzeba stawiać lodowe ściany, biegać po śliskim lodzie i przez całą zimę czekać na wiadomości. Badaczy napędza przede wszystkim chęć zrozumienia świata.
Spryt i współpraca zwierząt
Pingwiny nie potrafią latać, a mimo to pokonują wysoki mur. Udaje im się to tylko dlatego, że działają razem. Jedne stają na dole, a drugie wspinają się po ich grzbietach. Autorzy przedstawiają ptaki jako mądre i pomysłowe. Uczą dzieci, że zwierzęta potrafią więcej, niż się ludziom wydaje.
Człowiek wobec przyrody
Badacze chcą zamknąć pingwiny, żeby je poznać, ale ptaki nie godzą się na niewolę. Na końcu profesor obiecuje, że nie zamknie ich już nigdy. Rozumie, że przyrodę trzeba badać z szacunkiem i nie wolno jej niepotrzebnie krzywdzić. Pingwiny wracają do ludzi same, gdy są wolne.
Porażka, humor i pokora
Wykształceni uczeni dają się przechytrzyć ptakom. Ich kolejne pomysły zawodzą, a pechowy dzień kończy się kąpielą w lodowatej wodzie i zgubioną fajką. Badacze umieją jednak śmiać się z siebie. Książka pokazuje, że błędy są częścią nauki, a dobry humor pomaga w trudnej pracy.
Współpraca ludzi
Zagadki nie rozwiązują sami badacze, tylko pilot z sąsiedniej stacji. Trasy pingwinów poznają dzięki łowcom wielorybów, japońskim rybakom i amerykańskim marynarzom. Ludzie z różnych krajów pomagają sobie na morzach wokół Antarktydy, a nauka staje się ich wspólną sprawą.
Dom i powroty
Pingwiny wędrują daleko, przez kilka oceanów, a latem wracają do tych samych gniazd z kamyków. Badacze potwierdzają to dzięki obrączkom. Ten wątek łączy się z doświadczeniem samych polarników, którzy na długie miesiące wyjeżdżają daleko od domu. Opowieść kończy się radością z powrotu.