Delliusz — charakterystyka postaci
Adresat pieśni II 3 (Aequam memento) w utworze Wybrane utwory. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Delliusz, czyli Kwintus Delliusz, jest adresatem pieśni II 3. Według przypisu Wolnych Lektur był rzymskim dowódcą i politykiem z I wieku p.n.e. W czasie wojen domowych kilka razy zmieniał stronę, aż znalazł się w obozie zwycięskiego Oktawiana. Asnyk pisze jego imię jako Delliusz, a Motty jako Deliusz.
Poeta zaczyna od przypomnienia, że Delliusz umrze. Dlatego ma zachować umysł spokojny w trudnych chwilach i nie dawać się ponieść zbytniej radości w pomyślnych. Śmierć przyjdzie bez względu na to, czy przeżyje życie w smutku, czy w święta będzie pił na łące najlepsze wino.
Delliusz jest człowiekiem zamożnym. Kupił lasy i ziemie, ma dom w mieście i willę nad Tybrem. Poeta przypomina mu, że to wszystko przejmie dziedzic. Bogacz z dawnego rodu i biedak z gminu idą w to samo miejsce, a łódź zabierze ich na wieczne wygnanie.
Cechy — Delliusz
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Śmiertelny jak każdy | Słyszy „Chroń się, gdyż umrzesz, Delliuszu” (II 3, w. 4, przekład Asnyka). |
| Zamożny | Ma ziemie, dom i willę, „którą żółty Tyber myje” (II 3, w. 18). |
| Skłonny do skrajnych nastrojów | Poeta przestrzega go przed smutkiem i przed zbyt zuchwałą radością (II 3, w. 1–4). |
| Miłośnik uczt | Może w święta pić swój „falern” na trawniku (II 3, w. 8). |
| Zmienny w polityce | Według przypisu Wolnych Lektur kilka razy zmieniał stronę w wojnie domowej. |
Częste pytania — Delliusz
Kim jest Delliusz?
Rzymskim dowódcą i politykiem z I wieku p.n.e., adresatem pieśni II 3. Według przypisu Wolnych Lektur kilka razy zmieniał stronę w wojnach domowych.
Jak brzmi imię Delliusza w przekładach?
U Asnyka Delliusz, a u Mottego Deliusz. Po łacinie Dellius.
Jaką radę daje mu poeta?
Żeby zachował spokój w nieszczęściu i nie wpadał w zuchwałą radość w szczęściu, bo i tak umrze.
Co stanie się z majątkiem Delliusza?
Przejmie go dziedzic. Delliusz będzie musiał zostawić ziemie, dom i willę nad Tybrem.
Co oznacza urna w zakończeniu pieśni?
Los, który dla każdego kiedyś z niej wypadnie. Wtedy łódź zabierze człowieka na wieczne wygnanie, czyli do krainy zmarłych.