Streszczenie — Sposób na Elfa

Elf, półroczny kundelek, mieszka w schronisku pod Warszawą z siostrą Erką i marzy o własnym człowieku. We Wrocławiu pisarz, nazywany przez psa Dużym, wychowuje sam piętnastoletniego syna, Młodego. Chłopiec prosi o psa, a ojciec znajduje w internecie ogłoszenie o Elfie. Po adopcji pies powoli przyzwyczaja się do nowego domu, weterynarza i ludzkich zwyczajów. Młody próbuje zdobyć serce Kary, a tata mu w tym pomaga. Tęskniącą Erkę przygarnia ciocia Ewa. Na osiedlu ktoś okrada piwnice, a sąsiedzi podejrzewają pisarza. Elf wyczuwa złodzieja i pomaga policji go złapać. Potem ratuje Dużego przed dzikiem. Ciocia Ewa namawia Dużego, żeby napisał o Elfie książkę.

Rozdział 1. Marząc o lesie i oswojonym człowieku

Elf jest półrocznym kundelkiem podobnym do owczarka niemieckiego. Mieszka w schronisku pod Warszawą razem z siostrą bliźniaczką Erką. Siostra wygląda prawie tak samo jak on, ale jest bardzo lękliwa. Kiedy obok klatki przechodzi ktoś obcy, zwija się w kłębek. W sąsiedniej klatce siedzi owczarek alzacki Tofik, dla Elfa wielki autorytet. Tofik opowiada, że za ogrodzeniem nie ma klatek, a każdy pies ma swoich ludzi i swój dom. Elf podejrzewa, że sąsiad trochę przesadza, za to Erka wierzy mu we wszystko. Wszyscy w schronisku boją się husky’ego Rambo. Elf marzy, że ktoś go zabierze i że zobaczy łąki i lasy.

Rozdział 2. Przeprowadzka, nowy pomysł Młodego i pewien niezwykły sen

Narrator, mniej więcej czterdziestoletni pisarz, wprowadza się z synem do nowego mieszkania we Wrocławiu, na drugim piętrze bloku. Mama chłopca nie żyje i ojciec sam go wychowuje. Piętnastoletni syn, nazywany Młodym, wyznaje wieczorem, że chciałby mieć psa. Opowiada o Karze, dziewczynie, która ma suczkę Lindę, i wyobraża sobie wspólne spacery. Ojciec przypomina, ile obowiązków wiąże się z psem, i odkłada rozmowę do rana. W nocy nie może zasnąć i przegląda ogłoszenia. Wśród szczeniaków z hodowli trafia na sześciomiesięcznego kundelka ze schroniska, którego fundacja oddaje za symboliczną złotówkę. To Elf. Tej samej nocy pies śni o wielkiej łące, na której jest bardzo szczęśliwy i potrzebny komuś bliskiemu.

Rozdział 3. Czy sen się spełni?

Ojcu też śniły się tej nocy łąki nad Ślęzą i jakiś pies. Budzi się wypoczęty i rano opowiada o tym synowi. Młody złości się, że to nie jemu śnił się Elf, ale po szkole razem oglądają zdjęcia psiaka. Okazuje się, że schronisko leży aż pod Warszawą. Ojciec dzwoni i dowiaduje się, jakie formalności czekają przyszłych opiekunów. Najbardziej obaj boją się wizyty przedadopcyjnej. Tymczasem Erka zauważa, że Elf jest dziwnie ożywiony i jakby na coś czeka. Po powrocie ze spotkania z czytelnikami we Wrześni ojciec przywozi miski, karmę i zabawki. Młody chce kupić psu wygodne legowisko.

Rozdział 4. Dzień, który w końcu musiał nadejść

Elf znajduje w misce gorzki kąsek i robi się bardzo senny. Opiekunowie wkładają go do transportera, a w boksie zostaje przerażona Erka. Mimo senności Elf boi się przez całą drogę i płacze. We Wrocławiu Młody jest zły, bo pies przyjeżdża akurat wtedy, gdy on ma trening tai-chi. Tata pociesza go, że pies zostanie z nimi na całe życie i będzie go witał po każdym powrocie. Samochód z psem zjawia się punktualnie o dziewiętnastej. Opiekunowie uprzedzają, że Elf źle zniósł podróż. Duży powoli podchodzi do wystraszonego psa i spokojnie do niego mówi. W końcu Elf nabiera odwagi i obaj idą do mieszkania.

Rozdział 5. Pierwsze dni: zupełnie nowy świat!

Elf zwiedza mieszkanie i dostaje pierwszy posiłek. Gdy wraca Młody i chce go przywitać, pies kłapie na niego zębami. Ojciec tłumaczy synowi, że musi dać Elfowi czas. W nocy Duży pisze, a potem wychodzi z psem na pierwszy spacer. Elf ciekawie wszystko obwąchuje, ale na dworze nie chce się załatwić.

Rozdział 6. Weterynarz, czyli pewne sprawy, których uniknąć się nie da

Duży zabiera Elfa do weterynarza. Lekarz jest miły, wypytuje o historię psa i dokładnie go bada. Uznaje, że Elf jest zdrowy, ale za chudy, więc trzeba mu dać lepsze jedzenie. Elfa czeka zastrzyk oraz tabletka odrobaczająca, a Duży wychodzi z książeczką zdrowia, w której zapisano terminy szczepień. Elf opowiada o tej wizycie po swojemu. Weterynarz kojarzy mu się z pewnym człowiekiem ze schroniska, a ludzie wydają mu się dziwni, skoro robią psom takie rzeczy.

Rozdział 7. Do kogo ja trafiłem?

Pierwszy tydzień jest pracowity, bo Elf nie chce się załatwiać na trawnikach. Duży sprząta po nim w domu papierowymi ręcznikami. Wieczorami biega, żeby trochę się poruszać przy pracy za biurkiem. Pewnego dusznego wieczoru wraca spocony i wyciera czoło takim samym ręcznikiem. Elf jest zdumiony. Skoro ręczniki służą do wycierania siku, to według niego Duży musiał nasiusiać sobie na głowę.

Rozdział 8. Sposób na Karę, czyli co tu zrobić?

Ojciec pyta Młodego o Karę i jej suczkę Lindę. Chłopiec przyznaje, że kilka razy mijał dziewczynę. Lindy akurat przy niej nie było, a bez psa trudno mu było znaleźć pretekst do rozmowy. Tata, który napisał kiedyś książkę o zakochaniu, postanawia mu pomóc. Wieczorem razem układają plan.

Rozdział 9. Historia pewnej róży, czyli całkowita katastrofa

O trzeciej nad ranem ojciec i syn są na dachu bloku, w którym mieszka Kara. Duży spuszcza Młodego na linie, a chłopiec przykleja taśmą różę do okna dziewczyny. Gdy daje znak, ojciec ciągnie go w górę. Młody wyłania się zza krawędzi dachu bez spodni i bez bokserek, bo zaczepił się o antenę. Następnego dnia na spacerze Duży widzi część garderoby syna powiewającą na wietrze. Elf wywąchuje zgubione spodenki, a Duży szybko je chowa. W nagrodę pies dostaje swoją ulubioną wątróbkę.

Rozdział 10. Gdzie rosną kiełbasy?

Cała trójka idzie do supermarketu. Elf ma poczekać przed sklepem z Młodym. Przychodzą Kara i Linda, a Młody zaczyna rozmowę z dziewczyną. Pies rozmyśla o zakupach. Pamięta opowieść Tofika o ludziach, którzy zrywają jedzenie z drzew. Elf jest więc pewien, że w sklepie rosną drzewa, a na jednym z nich wiszą kiełbasy. Kiedy Duży znika za drzwiami, pies wyje. W końcu wyrywa się i wbiega do środka prosto do Dużego. Nie rozumie, czemu nikt go nie nagradza, skoro odnalazł swojego człowieka i miejsce, gdzie rosną kiełbasy.

Rozdział 11. Coś złego i coś dobrego

Od Ani ze schroniska Duży dowiaduje się przykrej rzeczy. Erka bardzo tęskni za bratem i jest coraz smutniejsza. Pisarz czuje się winny, bo to on rozdzielił rodzeństwo. Próbuje znaleźć dla suczki dom, ale bez skutku. Młody proponuje, żeby wzięli ją do siebie, lecz ojciec wie, że w ich mieszkaniu nie dadzą rady z dwoma psami. Wtedy odwiedza ich ciocia Ewa, która świetnie zna się na zwierzętach. Elf od razu ją uwielbia. Kiedy ciocia słyszy o Erce, postanawia ją przygarnąć.

Rozdział 12. Zły człowiek

Elf opowiada o zapachach i o tym, co słyszał od innych psów. Niektórzy ludzie podobno biją swoje psy. Na spacerze z Młodym słyszy głośne uderzenia i widzi mężczyznę, który trzepie dywan. Przypominają mu się tamte straszne historie i uznaje, że to bardzo zły człowiek. Po powrocie do domu postanawia ostrzec ich własny dywan i długo na niego szczeka. Duży i Młody nic z tego nie rozumieją, a Elf jest z siebie dumny.

Rozdział 13. Pani Sąsiadka

Na klatce schodowej Dużego ciągle zaczepia ciekawska sąsiadka. Najbardziej interesuje ją, czym właściwie zajmuje się pisarz. Duży odpowiada niechętnie i wymijająco. Z kłopotu ratuje go telefon od cioci Ewy. Za dwa tygodnie Erka zamieszka u niej. Na spacerze Elf warczy na młodego, nerwowego mężczyznę, którego mijają po drodze. Duży zastanawia się, co pies w nim wyczuł.

Rozdział 14. Grubcio, Czesław i tajemnica okolicznych piwnic

Elf chce się pobawić z pudlem Grubciem. Grubcio odmawia, bo jest tak gruby, że boi się zawału serca. Skarży się, że w domu dostaje niezdrowe jedzenie. Potem Elf poznaje kota Czesława. Kot najpierw syczy i grozi pazurami, ale w końcu przekonuje się, że pies ma pokojowe zamiary. W domu Młody opowiada ojcu o włamaniach do okolicznych piwnic. Usłyszał o nich od wścibskiej sąsiadki.

Rozdział 15. Śmiertelnie groźne rzeczy oraz bardzo poważna sprawa

Elf odkrywa w domu kolejne groźne przedmioty. Szczeka na deskę sedesową, która wygląda jak biała paszcza, i na plecak uczepiony grzbietu Dużego. Młodego odwiedza kolega Olek. Zazdrości mu taty, bo jego własny ojciec wciąż jest zajęty i nie znajduje chwili dla syna. Duży zastanawia się, czy mógłby jakoś Olkowi pomóc. Wtedy Elf niespodziewanie okazuje chłopcu wielką sympatię.

Rozdział 16. Coś, czego nikt z nas trojga się nie spodziewał

Rano na klatce schodowej Elf czuje zapach, którego nie lubi. Ciągnie się od zejścia do piwnicy. Później zjawia się policjant, który prowadzi śledztwo w sprawie serii włamań do piwnic. Okazuje się, że przez donosy sąsiadów podejrzany jest sam pisarz, bo często chodzi w nocy po osiedlu. Młody od razu domyśla się, kto mógł na nich donieść. Duży wyjaśnia, że pisze nocą, a spacery z psem pomagają mu wymyślać historie.

Rozdział 17. Pierogi, gołąb, a na koniec kaganiec… Co za upokorzenie!

Przy obiedzie Duży mówi o wyjeździe na spotkanie autorskie, a Młody chciałby pojechać z nim. W tym czasie z talerza Młodego znikają pierogi, bo Elf nie umiał się oprzeć ich zapachowi. Potem szczeka na gołębia za oknem, a ptak spada z parapetu. Przy kolejnej wizycie u weterynarza Elf dostaje kaganiec i musi w nim chodzić na spacery. Na spacerze pies znów czuje nielubiany zapach z klatki schodowej. Tym razem dochodzi z jednego z zaparkowanych samochodów.

Rozdział 18. Czesław i Młody

W drodze z zakupów Elf zaczyna rozpaczliwie szczekać na śmieciarkę. Wyczuł, że wśród worków ze śmieciami siedzi kot Czesław. Dzięki uporowi psa Czesław wychodzi z tej przygody cało. Zaraz potem bohaterowie widzą, jak Kara przytula się do nieznajomego chłopaka. Młody jest zraniony i zamyka się w sobie.

Rozdział 19. Nagłe rozjaśnienie sytuacji

Młody chodzi przygnębiony. Na spacerze Duży spotyka mamę Kary z Lindą. Dowiaduje się od niej, że chłopiec, którego przytulała Kara, to jej kuzyn, który gości u nich przez kilka dni. Ojciec chce od razu powiedzieć o tym synowi, ale postanawia poczekać na lepszy moment.

Rozdział 20. Śledztwo: część pierwsza

Wieczorem Duży i Elf idą na spacer. Przy bloku stoi radiowóz, bo złodziej znów okradł piwnice. Nagle Elf jeży sierść i zaczyna warczeć. Wyczuwa znajomy zapach i daje znać, że złodziej był tu przed chwilą, a potem odjechał samochodem. Nie wiadomo jednak, jakie to było auto.

Rozdział 21. Śledztwo: część druga

Bohaterowie szukają samochodu, którym odjechał złodziej. Krążą między zaparkowanymi autami, aż Elf znów wyczuwa znajomy zapach. Duży przekazuje policji dane tego samochodu.

Rozdział 22. Kolejne rozjaśnienie sytuacji oraz mały nocny dramat

Duży opowiada synowi o kuzynie Kary. Młody jest zły na siebie, bo dziewczyna mogła pomyśleć, że ją zlekceważył. Tata radzi mu szczerą rozmowę, ale Młody ma własny pomysł. Znów prosi ojca o pomoc na dachu, tym razem z innym prezentem dla Kary. I tym razem nocna akcja kończy się zamieszaniem i strachem, że ktoś ich zobaczył.

Rozdział 23. Finał: część pierwsza

Policjant przychodzi podziękować za pomoc. Złodziej został złapany, a największa zasługa należy do Elfa i jego nosa. Okazuje się, że Elf wyczuwał tego człowieka już wcześniej, zanim ktokolwiek go podejrzewał.

Rozdział 24. Finał: część druga

Na spacerze nad Ślęzą Elf boi się przejść przez mostek, ale pokonuje strach. Chwilę później na łące pojawia się rozwścieczony dzik. Elf nie traci głowy i ratuje Dużego przed groźnym zwierzęciem, a pisarz ma powód do dumy.

Rozdział 25. Finał: część trzecia i naprawdę ostatnia!

U cioci Ewy Elf i Erka znów bawią się razem. Dzwoni Olek i dziękuje Dużemu, bo jego tata zaczął w końcu spędzać z nim czas. Ciocia Ewa namawia pisarza, żeby napisał książkę o Elfie, a on uznaje, że to dobry pomysł. Elf opowiada siostrze o swoich przygodach. Jest szczęśliwy, bo ma swój dom i swoich ludzi.