Streszczenie — Skarb Troi

W upalne wakacje Lilly, Magnus i Albert szukają skarbów w ogrodzie willi. Ojciec Alberta wspomina o skarbie Troi, więc przyjaciele postanawiają skorzystać z tunelu czasu w piwnicy. Albert jeździ na wózku i zostaje w domu, a Lilly i Magnus trafiają pod oblężoną Troję. Pomaga im pastuszek Costa, poznają Odyseusza i widzą, jak Trojanie wciągają do miasta drewnianego konia. Uciekają z płonącej Troi. Potem wybierają się do 1873 roku, na wykopaliska Heinricha Schliemanna. Z mapą od Alberta znajdują skarb Priama. Złoto znika, a podejrzany jest Alexios. Dzieci odkrywają, że złodziejem jest nadzorca Dubios, i ledwo uchodzą przed jego zemstą. Ranny Magnus wraca do domu, ale wkrótce widzi w oknie twarz Dubiosa.

Część 1. Skarby z ogrodu

Trwają wakacje, a lipcowe dni są bardzo upalne. Lilly, Magnus i Albert odpoczywają w ogrodzie willi, w której Albert mieszka z ojcem. Magnus kłuje się w ramię o stary widelec, który leżał w trawie. Przyjaciele wspominają poprzedniego właściciela domu. Ten dziwak twierdził, że podróżuje w czasie, aż pewnego dnia przepadł bez śladu. Dzieci są pewne, że utknął gdzieś w przeszłości. Postanawiają poszukać w ogrodzie innych skarbów. Ojciec Alberta, wynalazca nazywany profesorem, pożycza im wykrywacz metali i zajmuje się koszulką Magnusa poplamioną czereśniami.

Część 2. Tunel w piwnicy

Poszukiwania przynoszą tylko sztućce, kilka monet i inne śmieci. Rozczarowani przyjaciele oddają wykrywacz. Profesor opowiada im wtedy o skarbie Troi, który odkopano ponad sto lat temu. Dzieci schodzą do piwnicy, gdzie mają tajną bazę. Za starą, ciężką szafą kryje się przejście do tunelu czasu. Wiedzą o nim z notatnika poprzedniego właściciela, znalezionego w starej skrzyni. W internecie Albert czyta, że skarb króla Priama odkopał Heinrich Schliemann, ale nie wiadomo dokładnie gdzie. Dzieci chcą to sprawdzić na własne oczy.

Część 3. Przygotowania

Albert poznaje mit o początku wojny trojańskiej. Bogini niezgody rzuciła jabłko przeznaczone dla najpiękniejszej i pokłóciła Herę, Atenę i Afrodytę. Spór rozstrzygnął Parys, syn Priama, któremu Afrodyta obiecała Helenę, żonę Menelaosa. Porwanie Heleny wywołało dziesięcioletnią wojnę. Lilly prosi o pomoc mamę, która zna się na szyciu, ale tym razem musi uszyć kostiumy sama. Chłopcy pakują latarkę, sznurek i tłumacz, dzięki któremu można rozumieć obce języki. Albert wylicza, ile czasu trzeba spędzić w tunelu, żeby dotrzeć do 1180 roku przed naszą erą. Sam nie może jechać, bo jego wózek nie zmieści się w przejściu. Obiecuje wysyłać przyjaciołom wiadomości przez swoją kawkę Merlina.

Część 4. Pastuszek Costa

Podróż przez tunel wymaga cierpliwości, bo dzieci muszą odczekać wyliczony czas. Gdy wychodzą pod Troją, od razu dostrzegają ich żołnierze i ruszają w pościg. Dzieci ratuje mały pasterz Costa, który ukrywa je wśród swoich owiec. Magnus wymyśla, że są rodzeństwem, dziećmi kupców, i szukają w Troi krewnych. Costa obiecuje, że przy pierwszej okazji wprowadzi ich do miasta.

Część 5. Odyseusz, który się gubi

Costa zabiera przybyszów do swojej chaty. Jego mama pozwala im zostać. Wysyła też syna na poszukiwanie Odyseusza, bo król Itaki znowu zabłądził. Costa szybko odnajduje go w pobliżu rzeki. Dzieci poznają go osobiście i dowiadują się, że wkrótce szykuje się kolejna bitwa.

Część 6. Albert czeka

W teraźniejszości Albert niecierpliwie wypatruje wiadomości. Czyta o dalszych losach wojny i coraz bardziej boi się o przyjaciół. W końcu coś wychodzi z tunelu, ale nie jest to ani Merlin, ani przyjaciele, tylko żółw. Tymczasem pod Troją trwa bitwa. Lilly i Magnus przeczekują ją u Costy i uczą go grać w piłkę nożną. Wieczorem odwiedzają obóz Odyseusza. Król chwali się sekretnym planem, który ma zakończyć wojnę. Dzieci widzą, że Grecy w pośpiechu budują coś ogromnego z drewna. Epejos rysuje projekt konia.

Część 7. Drewniany koń

Następnego dnia Costa wprowadza przyjaciół do Troi. Magnus wskazuje zrujnowany dom i twierdzi, że mieszkali w nim ich krewni. Dzieci próbują dostać się do pałacu Priama, ale strażnicy ich przepędzają. Nagle w mieście rozchodzi się wieść, że Grecy odpłynęli. Pod murami został olbrzymi drewniany koń. Trojanie chwytają Greka Sinona, a ten przekonuje ich, że koń jest darem dla Ateny. Kasandra ostrzega przed zgubą, lecz nikt jej nie wierzy. Uradowani Trojanie burzą fragment murów i wciągają konia do miasta.

Część 8. Noc pożaru

Albert dowiaduje się, jak skończyła się wojna, i próbuje ostrzec przyjaciół. Zmęczeni Lilly i Magnus zasypiają w chacie Costy. W nocy budzi ich hałas. Miasto stoi w ogniu, a Grecy wdzierają się do środka. Dzieci uciekają do tunelu i wracają do swoich czasów.

Część 9. Nowy plan

W piwnicy Lilly i Magnus opowiadają Albertowi, co przeżyli. Przyjaciele nie rezygnują z poszukiwań skarbu. Postanawiają przenieść się do 1873 roku, kiedy Heinrich Schliemann kopie na wzgórzu, gdzie stała Troja. Lilly znowu szykuje stroje, tym razem z XIX wieku.

Część 10. Ulewa na wzgórzu

Po wyjściu z tunelu dzieci trafiają w sam środek ulewy. Spotykają kogoś, kto biegnie po pomoc, bo błoto osunęło się na robotników w wykopie. Lilly i Magnus od razu przyłączają się do ratunku. Wszystkich zasypanych udaje się wydobyć. Mokre i zmęczone dzieci szukają potem schronienia i trafiają do Heinricha Schliemanna. Magnus podaje się za dziecko sławnego uczonego. Schliemann zgadza się nimi zaopiekować.

Część 11. Na wykopaliskach

Archeolog okazuje się surowy i oszczędny. Dzieci poznają nadzorcę Hermanna Dubiosa, który kieruje robotnikami. Widzą, jak Schliemann przyłapuje jednego z robotników na próbie kradzieży znaleziska i robi mu awanturę. Potem opiekę nad przybyszami przejmuje Alexios, który pracuje przy wykopaliskach i pokazuje im teren.

Część 12. Skarb w murze

W teraźniejszości Albert ustala, gdzie dokładnie leżał skarb. Rysuje mapkę i wysyła ją przez Merlina. Lilly i Magnus kopią we wskazanym miejscu przy murze i natrafiają na metal. Biegną do Schliemanna. Archeolog jest zachwycony i każe zachować odkrycie w tajemnicy, żeby nikt nie ukradł złota. Z ziemi wychodzą złote naczynia, pierścienie i inne kosztowności.

Część 13. Kradzież

Wkrótce skarb znika. Przy Alexiosie znajduje się złota ozdoba ze skarbu, więc chłopak zostaje oskarżony o kradzież. Alexios twierdzi, że jest niewinny, wyrywa się i ucieka.

Część 14. Nocny pościg

Nocą Alexios zjawia się pod chatą przyjaciół i prowadzi ich w miejsce, skąd mogą podsłuchać rozmowę. Dubios planuje ze wspólnikiem sprzedać skradzione złoto. Dzieci zawiadamiają Schliemanna, a Dubios zostaje schwytany. Udaje mu się jednak uwolnić. Wkrótce wpada do chaty dzieci, bo chce się pozbyć świadków. W ostatniej chwili nadbiega Schliemann. W zamieszaniu Lilly i Magnus uciekają do tunelu, ale Magnus mocno rani się w nogę.

Część 15. Twarz w oknie

Po powrocie Magnus trafia do szpitala. Dorosłym dzieci tłumaczą, że zraniły się przy zabawie. Albert opowiada przyjaciołom, co stało się ze skarbem. Schliemann oddał go berlińskiemu muzeum, a po drugiej wojnie światowej złoto wywieziono do Rosji, gdzie zostało. Magnus szybko wraca do zdrowia. Pewnego dnia chłopak widzi jednak w oknie willi twarz Dubiosa. Wygląda na to, że złodziej przedostał się za nimi przez tunel, a przygoda jeszcze się nie skończyła.