Streszczenie — Magiczne drzewo

W 2000 roku piorun trafia w dąb, a z jego magicznego drewna powstaje między innymi czerwone krzesło, które spełnia życzenia. Wyławia je z rzeki dziesięcioletni Kuki. Jego rodzice, muzycy, tracą pracę. Ciotka Maryla siada na krześle i sprawia, że przyjmują posadę na statku Queen Victoria, a dzieci zostawiają u niej. Kuki, Tosia i Filip odkrywają moc krzesła i ruszają w pogoń do Kopenhagi. Ciotkę zamieniają w siedmioletnią Wiki, a ścigający ich oszust Max Rozmus próbuje odebrać im krzesło. Dzieci wchodzą na statek, odczarowują rodziców i odzyskują rodzinę. W epilogu przypadkowe życzenie unosi dom w powietrze.

Część 1. Burza i magiczny dąb

Prolog cofa nas do 2000 roku. Nad Doliną Warty przez trzy doby szaleje burza, a trzeciego dnia piorun trafia w stary dąb rosnący na wzgórzu. Nikt nie przypuszcza, że drzewo ma w sobie czarodziejską moc. Dąb idzie pod piłę, z drewna powstają setki zwyczajnych rzeczy, a każda z nich zachowuje cząstkę czarów. Przedmioty rozjeżdżają się po sklepach na całym świecie.
Sama opowieść zaczyna się znacznie później, również podczas burzy. Kuki, który ma dziesięć lat, budzi się w nocy i odkrywa, że w mieszkaniu nie ma nikogo z rodziny. Dla obrony chwyta flet siostry. Kiedy ktoś otwiera drzwi, chłopiec uderza intruza, a to okazuje się jego starszy brat Filip. Za nim wchodzą Tosia i rodzice. Wszyscy byli na górze, bo wichura wybiła okno na strychu i trzeba je było zabezpieczyć. Flet Tosi nadaje się już tylko do naprawy.

Część 2. Krzesło w rzece

W fabryce mebli Hoga powstaje lśniące czerwone krzesło, przeznaczone na targ w Gdańsku. Już przy ładowaniu kierowca ma dziwne wrażenie, że mebel sam się porusza. W tym samym czasie rodzina szykuje mieszkanie na przyjazd ciotki Maryli, starszej i bardzo wymagającej siostry mamy. Podczas wymiany żarówki pęka drabina i Kuki ląduje razem z żyrandolem w torcie. Mama wysyła dzieci do cukierni po nowe ciasto.
Ciężarówka z krzesłem utyka w korku na moście, a krzesło wyskakuje z paki i znika w rzece. Wracając z cukierni, Filip i Tosia mówią bratu o czymś, co do tej pory przed nim ukrywano. Orkiestrę, w której grali rodzice, rozwiązano i oboje są bez pracy. Kuki pisze więc na moście ogłoszenie, że świetni muzycy szukają zajęcia, i dopisuje numer mamy. Chwilę później dostrzega w wodzie czerwony mebel i wyciąga go na brzeg. Gdy go dotyka, czuje dziwne mrowienie. Rodzeństwo śmieje się z takiego skarbu, ale Kuki uparcie niesie krzesło do domu.

Część 3. Wizyta ciotki

Ciotka zajeżdża pod kamienicę luksusowym mercedesem i wita dzieci bardzo chłodno. Kuki, siedząc na krześle, mruczy pod nosem, że jej auto powinny obsiąść ptaki. W mieszkaniu ciotka wszystko krytykuje i wygłasza pogadankę o oszczędzaniu. Kuki zdradza, że jego marzeniem jest model lotniskowca, i niedługo potem pod drzwiami leży paczka z takim właśnie modelem.
Mama prosi siostrę o pożyczkę. Maryla odmawia, za to podsuwa im świetnie opłacane granie w orkiestrze statku Queen Victoria, który przez cały rok płynie dookoła świata. Dzieci miałyby na ten czas zamieszkać u niej. Mama nie chce o tym słyszeć, więc ciotka wychodzi obrażona i na ulicy zastaje samochód zabrudzony przez ptaki. Wieczorem rodzina gra w karty. Gdy Kuki oznajmia, że ma już dość, cała talia wyfruwa przez okno. Potem dzwoni Max Rozmus, który przeczytał napis na moście, i zaprasza rodziców do pracy na rynku.

Część 4. Życzenie na jarmarku

Rano rodzina jedzie na rynek, a krzesło niepostrzeżenie leci za autem i siada na jego dachu. Max Rozmus trzęsie Jarmarkiem Augustino. Ściąga od kupców haracz, a opornych zastrasza. Rodzice mają grać przebrani za wielkie telefony komórkowe. Mama czuje się upokorzona, lecz oboje się zgadzają, bo potrzebują pieniędzy.
Kuki rozsiada się na krześle. Gdy podchodzi grupka zaczepnych chuliganów, chłopiec każe im iść rozrabiać gdzie indziej i ci natychmiast odchodzą. Potem dla żartu zamawia pizzę i po chwili zjawia się dostawca. Dzieci myślą, że to promocja. Na rynek przyjeżdża też ciotka. Siada na czerwonym krześle i oświadcza, że chce, by rodzice przyjęli pracę na statku. Mama i tata zgadzają się bez wahania, a dzieci mają na rok zamieszkać u ciotki. Rodzice zostawiają zajęcie u Maxa w środku dnia, a krzesło zostaje na rynku.

Część 5. U ciotki Maryli

W domu rodzice pakują się w pośpiechu i prawie nie zauważają dzieci. W gdańskim porcie wchodzą na pokład chłodni i obojętni. Ciotka zabiera rodzeństwo do swojego wielkiego domu, gdzie wszystko jest czarne albo białe. Obowiązuje tam regulamin, który nakazuje porządek, ciszę i oszczędność. Ciotka przyjmuje do pracy wyłącznie osoby głuchonieme, a jedną z nich jest pomoc domowa Marcelina. Dzieci rozmawiają nawet o ucieczce. Kuki pierwszy podejrzewa, że rodziców ktoś zaczarował, ale Tosia nie chce w to wierzyć.
Rano wychodzi na jaw, że Marcelina słyszy i mówi, a udaje tylko po to, żeby nie stracić posady. Dzieci obiecują, że jej nie wydadzą. Ciotka robi Tosi awanturę o zużycie drogiego szamponu i przypomina o zakazie krzyku. W odpowiedzi dziewczyna krzyczy ile sił w płucach. Za karę ciotka nie zabierze dzieci na pizzę. Kiedy mowa jest o pizzy, Kukiemu przypomina się scena z jarmarku i nagle rozumie, że wszystkie dziwne zdarzenia zaczęły się od krzesła.

Część 6. Odzyskanie krzesła

Tosia i Filip wracają na rynek. Filip odnajduje krzesło w namiocie Maxa, zamknięte w klatce. Max przyłapuje chłopca, ale jest gotów sprzedać mebel za pięćset złotych. Filip stawia warunek, że najpierw go wypróbuje. Siada i mówi, że chce pięćset złotych, a na głowę Maxa sypią się z beczki złote monety. Oszust natychmiast pojmuje, co trzyma w namiocie, i wyrzuca chłopca. Krzesło nie chce jednak u niego zostać, wylatuje z namiotu i dogania rodzeństwo na drodze.
Marcelina, uspokajając ciotkę, która niepokoi się o dzieci, przypadkiem zdradza, że słyszy. Zostaje zwolniona, a ciotka nie chce jej zapłacić za ostatni miesiąc. Rodzeństwo ukrywa krzesło w ogrodzie i dostaje zakaz wychodzenia za bramę. Filip za pomocą czaru sprawia, że Marcelina dostaje swoje pieniądze. Nocą Kukiemu zachciewa się mleka, a krzesło sprowadza do salonu żywą krowę. Ciotka na jej widok sądzi, że traci zmysły. Kuki pozbywa się krowy kolejnym życzeniem.

Część 7. Próby i wielki plan

Nazajutrz dzieci w ogrodzie sprawdzają, co potrafi krzesło. Drobne życzenia spełniają się od razu, a Kuki nawet szybuje w powietrzu. Kiedy jednak wzywają rodziców, nic się nie dzieje. Rodzeństwo rozumie, że czary sięgają tylko najbliższej okolicy. Z trasy statku wynika, że ostatni postój wypada w Kopenhadze za dobę. Dzieci wyczarowują bilety na samolot i ruszają w drogę.
Po drodze zatrzymuje je ciotka i każe wsiadać do samochodu. Kuki chętnie zrobiłby z niej karalucha, ale Filip mówi tylko, żeby była mniejsza od nich. Zrywa się wicher, a z auta wygląda siedmioletnia dziewczynka. Tosia nie zgadza się, żeby ją zostawić samą, więc mała ciotka jedzie z nimi.

Część 8. Autobus, samolot i pociąg

Autobus skręca w złą stronę, więc Filip każe mu jechać prosto na lotnisko. Pojazd jedzie dokładnie prosto, przez park i kawiarniane ogródki, a po drodze zgarnia z rynku Maxa. Na lotnisku Filip jednym czarem naprawia wszystkie szkody. Przy odprawie słyszą, że krzesła nie wolno wziąć do kabiny i musi lecieć z walizkami. Dzieci nie chcą się z nim rozstać i biegną za nim, więc ochrona zatrzymuje całą czwórkę. Filip usypia komendanta i wszyscy uciekają na dworzec.
W pociągu Max zauważa krzesło, ale konduktorzy zatrzymują go, bo jedzie bez biletu. Dzieci też biletów nie mają. Zanim Filip zdąży je wyczarować, na krześle siada konduktorka i wspomina, że jako dziewczynka marzyła o stu psach. Wagon w jednej chwili zapełnia się psami. W tym zamieszaniu rodzeństwo wymyka się z pociągu i rusza pieszo przez pustkowie.

Część 9. Traktor, bagno i diament

Zmęczona marszem mała ciotka radzi, żeby wyczarować jakiś pojazd. Filip zamawia traktor z turbodoładowaniem. Pędzą tak szybko, że wjeżdżają w bagno i maszyna zaczyna tonąć. Filip wychodzi na dach i za pomocą krzesła ratuje wszystkich. Wkrótce jednak dzieci orientują się, że gdzieś zgubiły krzesło.
Krzesło wisi na drzewie i znajduje je Max. Siada na nim i żąda największego diamentu. Olbrzymi kamień toczy się po zboczu, Max biegnie za nim, a krzesło wykorzystuje tę chwilę i ucieka.

Część 10. Wiki

Rodzeństwo się rozdziela i tym razem krzesło znajduje mała ciotka. Wyczarowuje sobie czerwone sandałki i żółty parasol, a na złość dzieciom także jedzenie tylko dla siebie. Potem żąda, żeby zobaczyć, gdzie schowało się rodzeństwo. Krzesło wzlatuje wysoko, ciotka wpada w panikę i każe mu wylądować. Mebel opada sam, a ona zostaje zawieszona w powietrzu. Kiedy dzieci sprowadzają ją na dół, dziewczynka wpada do jeziora. Tosia wyczarowuje koła ratunkowe, a Filip płynie jej na pomoc.
Wieczorem dzieci rozbijają obóz nad jeziorem i siadają przy ognisku. W prezencie dają ciotce umiejętność gry na flecie, z której bardzo się cieszy. Prosi, żeby mówić do niej Wiki, bo ma na drugie imię Wiktoria. Rodzeństwo zaczyna ją lubić. W nocy wraca jednak Max. Zamienia Tosię i Filipa w złote posągi i próbuje zawładnąć krzesłem. Kuki i Wiki przechytrzają go, odzyskują krzesło i wyczarowują lwa, który przegania oszusta. Tosia i Filip znów stają się sobą.

Część 11. Kopenhaga

Rano Wiki jest chora. Tosia prosi krzesło o cokolwiek, co wyciągnie ich z pustkowia, i z jeziora wychodzą niebieskie konie. Na nich dzieci docierają do szpitala, gdzie lekarka stwierdza u Wiki anginę. Kiedy w szpitalu pojawia się Max, rodzeństwo znów ucieka. Wyczarowany pojazd w mgnieniu oka przenosi ich do Kopenhagi. Statek ma zawinąć do portu dopiero za kilka godzin, więc dzieci najpierw coś jedzą, a potem idą do parku rozrywki Tivoli.
Tosia i Filip idą się bawić. Kuki i Wiki mają pilnować krzesła, ale robią je niewidzialnym, chowają przy sklepiku z pamiątkami i same idą się bawić. Później nie mogą go odnaleźć. Jeden ze sprzedawców potyka się o niewidzialny mebel, siada na nim i narzeka, że najlepiej byłoby wyłączyć prąd. W całym parku gaśnie światło. Krzesło zdradza w końcu pingwin, który siedzi na nim, jakby unosił się w powietrzu. Przez te poszukiwania dzieci spóźniają się na statek. Z latarni morskiej wyczarowują świetlisty most prowadzący na pokład. Max idzie ich śladem, ale most znika, a on ląduje w morzu.

Część 12. Na statku

Na pokładzie starsze rodzeństwo rusza na poszukiwanie mamy i taty, a Kuki i Wiki zostają przy krześle. Wiki chce na zawsze zostać dziewczynką. Kuki odpowiada, że wkrótce znów będzie dorosłą ciotką, której nikt nie lubi, i biegnie tam, skąd słychać orkiestrę. Rozżalona Wiki wyrzuca krzesło za burtę, żeby nikt nie mógł jej odczarować. Krzesło trafia do tonącego Maxa. Oszust obiecuje, że jeśli ono go ocali, odda je dzieciom. Krzesło go ratuje, a Max dotrzymuje słowa i przynosi je Wiki.
Tymczasem rodzeństwo staje przed rodzicami. Mama na widok dzieci jest niezadowolona i odprawia je. W tej chwili nadbiega Wiki z krzesłem. Kuki siada na nim i zdejmuje z rodziców czar. Mama i tata znów są sobą, a cała rodzina rzuca się sobie w ramiona.

Część 13. Epilog

Po rocznej podróży statkiem rodzina wraca do swojego mieszkania. Ustalono, że z krzesła wolno korzystać tylko raz w tygodniu. Wiki została dziewczynką i obchodzi właśnie ósme urodziny. Mama przypadkiem siada na krześle i życzy siostrze, żeby spełniło się jej największe marzenie. Wiki marzy o kolejnej podróży, więc dom odrywa się od ziemi i leci przed siebie. Krzesło wypada przez okno na trawnik i nie ma jak cofnąć czaru. Rodzina szybuje w nieznane, a historia zostaje otwarta na następne tomy.