Cytaty — Latarnik
16 cytatów z kontekstem — gotowe do wykorzystania w wypracowaniu i na lekcji.
„Latarnik jest niemal więźniem.”
Część I. Wszystkie cytaty pochodzą z tekstu udostępnionego przez Wolne Lektury. Narrator opisuje trudy pracy na latarni, którą można opuszczać tylko w niedzielę.
„Nie zaznałem tylko spokojności.”
Część I. Odpowiedź na pytanie konsula Falconbridge’a, czy próbował różnych zawodów.
„Potrzebuję sobie powiedzieć: tu już będziesz siedział, to jest twój port.”
Część I. Stary kandydat prosi konsula o posadę, choć ten uważa go za zbyt starego.
„Jak mi Bóg miły, jestem jak statek, który jeśli nie wejdzie do portu, to zatonie…”
Część I. Dalszy ciąg tej samej prośby. Porównanie do statku powraca potem w opisie pierwszej nocy na wieży.
„Jeszcze słowo: za każde uchybienie w służbie dostaniecie dymisję.”
Część I. Konsul, wzruszony błaganiem starca, przyjmuje go na posadę i na pożegnanie dodaje ostrzeżenie. Zapowiada ono zakończenie noweli.
„Wierzył, że jakaś potężna a mściwa ręka ściga go wszędzie, po wszystkich lądach i wodach.”
Część I. Narrator opisuje przekonanie Skawińskiego, że jego nieszczęścia nie są przypadkiem.
„Stary ten żołnierz, opalony Bóg wie w jakich ogniach, zahartowany w biedach, bity i kuty, miał serce dziecka.”
Część I. Charakterystyka bohatera. Zaraz potem narrator opowiada, jak Skawiński oddał chorym na Kubie całą swoją chininę.
„Latarnia była już dla Skawińskiego takim półgrobem.”
Część II. Narrator rozważa, dlaczego starość szuka samotności i ciszy.
„Biedne stare serce! Na tej wieży strażniczej i na drugiej półkuli biło jeszcze dla kraju…”
Część II. Skawiński w niedziele szuka w gazetach wiadomości z Europy.
„Przysłonił oczy, jakby im nie wierząc; zdawało mu się, że śni — książka była polska.”
Część III. Skawiński rozcina paczkę przywiezioną łodzią i znajduje w niej polskie książki.
„Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie! Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie…”
Część III. Stary latarnik czyta na głos początek poematu Mickiewicza, by lepiej rozumieć słowa, i po chwili brakuje mu głosu.
„Wezbrana fala przerwała tamę woli. Stary ryknął i rzucił się na ziemię; jego mleczne włosy zmieszały się z piaskiem nadmorskim.”
Część III. Reakcja Skawińskiego na modlitwę do Matki Boskiej z inwokacji.
„a tu tymczasem ta mowa przyszła sama do niego — przepłynęła ocean i znalazła go, samotnika, na drugiej półkuli, taka kochana, taka droga, taka śliczna!”
Część III. Narrator wyjaśnia, dlaczego stary płacze. Od blisko czterdziestu lat nie widział kraju i od dawna nie słyszał polskiej mowy.
„Noc jest spokojna i chłodna, prawdziwie polska noc!”
Część III. Fragment snu, w którym Skawiński jako młody ułan stoi na warcie w rodzinnej wsi.
„Nie zapaliliście latarni. Pójdziecie precz ze służby.”
Część III. Strażnik portowy budzi Skawińskiego i oznajmia mu, że łódź z San-Geromo rozbiła się na mieliźnie.
„Na nowe zaś drogi życia miał także na piersiach swoją książkę, którą od czasu do czasu przyciskał ręką, jakby w obawie, by mu i ona nie zginęła…”
Część III. Ostatnie zdanie noweli. Skawiński odpływa z Aspinwall do Nowego Jorku.
Cytaty pochodzą z utworu Latarnik, którego autorem jest Henryk Sienkiewicz. Przytaczamy je w zakresie dozwolonego użytku, na potrzeby omówienia lektury.