Problematyka — Dzieci z Bullerbyn
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Szczęśliwe dzieciństwo
Książka pokazuje dzieciństwo bezpieczne i radosne. Dzieci mają kochających rodziców, przyjaciół za ścianą i mnóstwo swobody. Ich zmartwienia są małe, na przykład ruszający się ząb albo zapomniane zakupy. Lindgren nie twierdzi, że świat nie ma ciemnych stron, ale pozwala czytelnikowi przez chwilę pobyć w miejscu, gdzie dzieci czują się po prostu dobrze.
Przyjaźń i wspólnota
Szóstka dzieci tworzy zgraną paczkę. Kłócą się, rywalizują i robią sobie psikusy, ale wszystko dzielą po równo, także zarobek ze sprzedaży wiśni. W trudnej chwili działają razem, jak wtedy, gdy kładą się na lodzie, żeby wyciągnąć Lassego z przerębli. Wspólnotę tworzą też dorośli. Sąsiedzi z trzech zagród trzymają się razem, a dziadziuś Britty i Anny jest dziadziusiem wszystkich dzieci.
Zabawa i wyobraźnia
Dzieci z Bullerbyn mają niewiele zabawek, za to bogatą wyobraźnię. Sanki zamieniają się w okręty, krowy w Komanczów, kamień na łące w wyspę rozbitków, a parów w królestwo księżniczek. Zabawa nie jest tu stratą czasu. Uczy współpracy, odwagi i radzenia sobie bez pomocy dorosłych.
Praca i odpowiedzialność
Dzieci pracują w gospodarstwie i robią to bez narzekania. Pielą rzepę, pomagają przy sianie, załatwiają sprawunki i opiekują się zwierzętami. Lisa karmi Pontusa z butelki, a Olle opiekuje się Svippem, gdy szewc nie może. Gdy nauczycielka choruje, dzieci zajmują się nią same. Obowiązki pokazują, że dorosłość zaczyna się od drobnych spraw, które ktoś musi wziąć na siebie.
Rodzina i rodzeństwo
Lisa często narzeka na braci, ale coraz wyraźniej widzi, że dobrze ich mieć. Olle cieszy się z siostrzyczki tak bardzo, że nie przeszkadza mu jej pomarszczona buzia. Opieka nad Kerstin uczy Lisę i Annę, że wychowanie dziecka to dużo trudniejsza sprawa niż zabawa lalkami. Rodzice są w tle, ale zawsze blisko, gotowi pomóc, ukarać albo przyłączyć się do zabawy.
Człowiek i przyroda
Życie w Bullerbyn wyznaczają pory roku. Wiosną rodzą się jagnięta, latem jest czas sianokosów, wiśni i raków, jesienią wraca szkoła, a zimą śnieżyce, sanki i lód. Przyroda daje radość, ale bywa groźna, o czym przypominają zamieć i przerębel. Zwierzęta są członkami rodzin, a troska o nie uczy dzieci odpowiedzialności.