Linde — charakterystyka postaci
Szwajcarski podróżnik i badacz w utworze W pustyni i w puszczy. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Linde jest szwajcarskim podróżnikiem, który szedł z karawaną od jeziora Wiktorii na północ, wzdłuż gór Karamojo. Po drodze pobił oddział mahdystów i zabrał im konie. W puszczy poranił go dzik ndiri. Kiedy Staś, prowadzony dymem obozowiska, trafia do niego w nocy, Linde leży w namiocie z gorączką, a jego tragarze umierają na śpiączkę.
Rozmowa z nim ratuje Nel. Linde daje Stasiowi chininę, herbatę, ryż, broń i naboje, a potem uczy go, jak chronić dziewczynkę przed kolejnymi atakami febry. Radzi też, by szedł na wschód, do oceanu, bo tam można spotkać karawany z kością słoniową. Sam wie, że nie przeżyje, i mówi o tym spokojnie.
Postać Lindego pełni w powieści rolę dobrego starszego opiekuna, którego Staś nie miał od chwili porwania. Jego imię zostaje na mapie wędrówki: Góra Lindego to miejsce, w którym Nel wraca do zdrowia.
Cechy — Linde
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Ofiarny | Umierając, oddaje Stasiowi chininę, broń, naboje, konie i zapasy. |
| Odważny | Pobił oddział mahdystów i przeszedł z karawaną od jeziora Wiktorii na północ. |
| Trzeźwy | Nie łudzi się, wie, że bez amputacji nogi umrze z zakażenia. |
| Życzliwy | Od pierwszej chwili pyta o chorą Nel. |
| Wzruszający w samotności | Chce, by jego ludzie, umierający na śpiączkę, poszli z nim w „ostatnią wielką podróż”. |
Częste pytania — Linde
Kim był Linde?
Szwajcarskim podróżnikiem, który badał Afrykę Wschodnią. Staś spotkał go w puszczy, gdy szukał pomocy dla chorej Nel.
Na co umierał Linde?
Poranił go odyniec ndiri. Rana uległa zakażeniu, a bez chirurga, który odjąłby mu nogę, nie było dla niego ratunku.
Co Linde dał Stasiowi?
Chininę, która uratowała Nel, a także broń, naboje, konie, zapasy i papiery, które Staś miał przekazać dalej.
Co to jest Góra Lindego?
Wysoko położona, zdrowa góra, na której dzieci zamieszkały po śmierci Szwajcara. Staś nadał jej jego imię, a wioskę na szczycie nazwał imieniem Nel.
Na co chorowali tragarze Lindego?
Na śpiączkę. Staś ochrzcił ich, zanim umarli.