Helena Stawska — charakterystyka postaci
Lokatorka kamienicy Łęckich, nauczycielka w utworze Lalka. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Pani Stawska mieszka w kamienicy Łęckich z matką i małą córką Helenką. Mąż zniknął bez śladu, więc utrzymuje dom z lekcji i szycia. Jest uczciwa, pracowita, spokojna i — co w tej powieści niebagatelne — naprawdę dobra dla ludzi.
Rzecki uznaje ją za idealną partię dla Wokulskiego i notuje w pamiętniku proroctwo: pani Stawska wyjdzie za Wokulskiego i będzie z nim szczęśliwa. Robi wszystko, żeby ich zbliżyć. Wokulski ją szanuje, bywa u niej, znajduje w jej domu spokój — i nie czuje do niej nic poza wdzięcznością.
Baronowa Krzeszowska, jej sąsiadka, oskarża ją o kradzież lalki po zmarłej córce. Proces kończy się kompromitacją baronowej, ale to właśnie ten drobny epizod — a ściślej prasowa notatka o podobnej sprawie — podsunął Prusowi tytuł powieści.
Los pani Stawskiej jest cichy i trochę smutny. Jej mąż okazuje się umarły, ona wiąże się z Mraczewskim, dawnym subiektem, a Wokulski zapisuje jej córce dwadzieścia tysięcy rubli. Rzecki umiera przekonany, że jego proroctwo i tak się kiedyś spełni.
Cechy — Helena Stawska
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Samodzielna | Utrzymuje matkę i córkę z lekcji i szycia, po zniknięciu męża. |
| Dobra bez pozy | W jej domu Wokulski znajduje spokój w najcięższym dla siebie okresie. |
| Bohaterka procesu o lalkę | Oskarżona przez baronową Krzeszowską o kradzież zabawki, zostaje oczyszczona. |
| Przedmiot swatania | Rzecki zapisuje w pamiętniku proroctwo, że wyjdzie za Wokulskiego, i robi wszystko, by je spełnić. |
| Obdarowana w testamencie | Wokulski zapisuje jej córce Helence dwadzieścia tysięcy rubli. |
Częste pytania — Helena Stawska
Kim jest Helena Stawska?
Młodą kobietą mieszkającą z matką i córką w kamienicy Łęckich, wykupionej po cichu przez Wokulskiego. Mąż zniknął bez śladu, więc utrzymuje rodzinę z lekcji i szycia. Rzecki widzi w niej idealną żonę dla przyjaciela.
Na czym polegał proces o lalkę?
Baronowa Krzeszowska oskarżyła panią Stawską o kradzież lalki po swojej zmarłej córce. Sprawa skończyła się kompromitacją baronowej. To od tego drobnego epizodu — i od prawdziwej notatki prasowej o podobnym procesie — Prus wziął tytuł powieści.
Czy Wokulski kochał panią Stawską?
Nie. Szanował ją, bywał w jej domu i znajdował tam spokój, ale jego uczucia w całości należały do Izabeli. Rzecki nie potrafił tego zaakceptować i do końca zapisywał w pamiętniku, że przyjaciel jeszcze się opamięta.
Co dzieje się z panią Stawską na końcu powieści?
Okazuje się, że jej mąż nie żyje, a ona wiąże się z Mraczewskim, dawnym subiektem ze sklepu Wokulskiego. Jej córka Helenka dostaje w testamencie Wokulskiego dwadzieścia tysięcy rubli.
Jaką rolę pełni Stawska w kompozycji „Lalki”?
Jest alternatywą, której Wokulski nie wybiera. Prus stawia obok siebie dwie kobiety — jedną nieosiągalną i zimną, drugą bliską, dobrą i wolną — i pokazuje, że bohater romantyczny pójdzie zawsze w stronę tej pierwszej.
Kim jest baronowa Krzeszowska?
Sąsiadką pani Stawskiej z kamienicy Łęckich, żoną barona Krzeszowskiego, z którym jest w trwałym konflikcie. Po śmierci córki popadła w obsesję; to ona wytacza Stawskiej proces o kradzież lalki i to ona przegrywa go z kretesem.