Chips — charakterystyka postaci
Dalmatyńczyk angielskich oficerów, przyjaciel Wojtka w utworze Dziadek i niedźwiadek. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Chips przyjeżdża do obozu Gedera z angielskimi oficerami, którzy mają szkolić polskich żołnierzy. Pies i niedźwiedź od razu znajdują wspólny język. Odtąd całe dnie spędzają na zabawie i stają się nierozłączni.
Chips najbardziej przydaje się wtedy, gdy Wojtek budzi się sam i rusza na pustynię za ciężarówką. Pies zwraca uwagę żołnierzy i naprowadza ich na trop przyjaciela. Dzięki niemu Wojtek szczęśliwie wraca do obozu.
Autor przyznaje, że nie znalazł imienia prawdziwego dalmatyńczyka, który bawił się z Wojtkiem. Nadał mu więc imię amerykańskiego psa, który brał udział w drugiej wojnie światowej.
Cechy — Chips
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Przyjazny | Od razu zaprzyjaźnia się z niedźwiedziem znacznie większym od siebie. |
| Wesoły | Całe dnie spędza na zabawie z Wojtkiem. |
| Czujny | Pierwszy zauważa, że Wojtek zniknął z obozu. |
| Wierny | Prowadzi żołnierzy na pustynię, aż odnajdą przyjaciela. |
| Odważny | Nie boi się wielkiego niedźwiedzia ani pustyni. |
Częste pytania — Chips
Kim jest Chips?
Dalmatyńczykiem, którego przywieźli do obozu angielscy oficerowie. Był przyjacielem Wojtka.
Jak Chips i Wojtek spędzali czas?
Bawili się razem od rana do wieczora i byli nierozłączni.
Jak Chips uratował Wojtka?
Gdy Wojtek wyruszył sam na pustynię za ciężarówką, Chips naprowadził żołnierzy na jego trop. Dzięki temu znaleźli misia.
Skąd Chips wziął się w obozie?
Przyjechał z angielskimi oficerami, którzy mieli szkolić polskich żołnierzy.
Czy pies Wojtka naprawdę nazywał się Chips?
Nie wiadomo. Autor nie znalazł imienia prawdziwego dalmatyńczyka i nazwał go na pamiątkę amerykańskiego psa z czasów wojny.