Narrator (Ryszard Kapuściński) — charakterystyka postaci
Narrator i główny bohater, reporter w utworze Podróże z Herodotem. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Narratorem jest sam autor. Na początku książki to student historii, potem początkujący dziennikarz „Sztandaru Młodych”, który jeździ po Polsce w sprawach z listów czytelników i marzy o przekroczeniu granicy. W 1956 roku dostaje pierwszy daleki wyjazd, do Indii, a od redaktorki egzemplarz Dziejów Herodota.
W Indiach okazuje się bezradny. Nie zna dobrze angielskiego, nikt na niego nie czeka, nie rozumie kastowego społeczeństwa. Zamiast się poddać, uczy się języka z powieści Hemingwaya i z ulicznych napisów. Wraca z przekonaniem, że do podróży trzeba się przygotować. W Chinach znów zderza się z murem języka i z kontrolą tłumacza. Potem jako pracownik Polskiej Agencji Prasowej jeździ po Afryce, przeżywa przewroty i wojny, mieszka w skromnych hotelach i pensjonatach.
Narrator opowiada o sobie z dystansem i humorem. Przyznaje się do strachu, niewiedzy i naiwności, na przykład gdy daje się okraść w Kairze. Wspomina też dzieciństwo w czasie wojny, gdy nie miał butów. Jest uważnym obserwatorem, który zwraca uwagę na gesty, twarze i drobne zdarzenia.
Z wiekiem coraz bardziej identyfikuje się z Herodotem. Czyta go w hotelach, wyobraża sobie jego życie i warsztat, a na końcu odwiedza Halikarnas. Wyznaje, że dziś bardziej niż granice państw pociąga go granica czasu.
Cechy — Narrator (Ryszard Kapuściński)
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Ciekawy świata | Marzy o przekroczeniu granicy i chce poznać każdy kraj, do którego trafia. |
| Pokorny | Po Indiach przyznaje, że nie był przygotowany do podróży, i zaczyna się uczyć. |
| Wytrwały | Uczy się angielskiego z powieści Hemingwaya, z afiszy i podsłuchanych rozmów. |
| Spostrzegawczy | Zauważa szczegóły, od bosych sług radży po gesty kierowcy w Etiopii. |
| Samokrytyczny | Opowiada z humorem o własnej naiwności, na przykład o kradzieży na minarecie. |
| Refleksyjny | Z każdego zdarzenia wyprowadza myśl o historii, władzy albo kulturze. |
| Oczytany | Czyta Herodota, Tagore’a, Mao i taoistów, żeby zrozumieć odwiedzane kraje. |
Częste pytania — Narrator (Ryszard Kapuściński)
Kim jest narrator „Podróży z Herodotem”?
Samym autorem, Ryszardem Kapuścińskim, który wspomina swoje pierwsze podróże reporterskie i lekturę Herodota.
Ile lat ma narrator w czasie pierwszej podróży?
Około dwudziestu czterech. Kapuściński urodził się w 1932 roku, a do Indii pojechał w 1956 roku.
Dla jakiej gazety pracuje narrator na początku książki?
Dla „Sztandaru Młodych”. Później pracuje w Polskiej Agencji Prasowej.
Dlaczego narrator czuje się w Indiach bezradny?
Bo słabo zna angielski, nikogo tam nie zna i nie rozumie obcej kultury. Przekonuje się, że język oddziela go od kraju jak mur.
Jak narrator uczy się angielskiego?
Czyta powieść Hemingwaya „Komu bije dzwon” ze słownikiem, spisuje napisy z afiszy i słucha rozmów na ulicy.
Co narrator wspomina, gdy widzi bosych sług w pałacu radży?
Wojenną zimę 1942 roku, gdy jako chłopiec nie miał butów i zarabiał na nie sprzedażą mydła.
Dlaczego narrator wyjeżdża z Chin?
Dostaje wiadomość, że władze usunęły kolegium redakcyjne „Sztandaru Młodych”, które protestowało przeciw zamknięciu pisma „Po prostu”.
Co przydarza się narratorowi w Kairze?
Długo nie może wyrzucić pustej butelki po piwie, bo czuje na sobie wzrok przechodniów. Potem przewodnik Ahmed okrada go na szczycie minaretu.
Jak narrator porozumiewa się z kierowcą w Etiopii?
Gestami i mimiką. Kierowca Negusi zna po angielsku tylko słowa „problem” i „no problem”.
Dlaczego narrator ciągle czyta Herodota?
Bo widzi w nim nauczyciela zawodu i przewodnika po świecie. Herodot pomaga mu zrozumieć, jak powstaje historia i jak patrzeć na obce ludy.
Czego narrator uczy się dzięki podróżom?
Pokory, cierpliwości i szacunku dla obcych kultur. Rozumie, że poznanie innych ludzi pomaga lepiej zrozumieć siebie.
Gdzie narrator kończy swoją opowieść?
W Bodrum, dawnym Halikarnasie, gdzie urodził się Herodot.